De Oprichting van de Vichy-regering op 10 juli 1940

De Oprichting van de Vichy-regering op 10 juli 1940
De Oprichting van de Vichy-regering op 10 juli 1940

Op 10 juli 1940, te midden van de chaos van de Tweede Wereldoorlog, markeerde een cruciale wending in de Franse geschiedenis met de oprichting van de Vichy-regering. Dit moment, diep verankerd in controverse en politieke verschuivingen, symboliseerde het einde van de Derde Franse Republiek en de geboorte van een regime dat zou samenwerken met de Nazi-bezetters. De Vichy-regering, geleid door Maarschalk Philippe Pétain, staat bekend om haar collaboratieve beleid en de diepe sporen die het heeft achtergelaten in de Franse samenleving en geschiedenis.

Achtergrond: Van Held tot Hoofd van de Staat

De Val van Frankrijk

In juni 1940 viel Frankrijk in handen van de Nazi’s, een nederlaag die velen toeschreven aan zowel materiële tekorten als strategische miscalculaties, zoals de beruchte Maginotlinie en het geloof in de ondoordringbaarheid van de Ardennen. Ondanks deze nederlaag werd Pétain, een held uit de Eerste Wereldoorlog, geprezen voor zijn defensieve tactieken bij Verdun, wat hem respect en bewondering opleverde binnen de militaire kringen en de Franse samenleving.

De Aanloop naar de Macht

Na de benoeming tot premier door President Albert Lebrun op 16 juni 1940, tekende de Franse regering op 22 juni een wapenstilstand met Duitsland. Dit werd snel gevolgd door een breuk in de diplomatieke betrekkingen met het Verenigd Koninkrijk na de aanval op Mers-el-Kébir op 3 juli, waarbij de Britse marine een deel van de Franse vloot vernietigde in een poging te voorkomen dat deze in Duitse handen zou vallen.

De Oprichting van de Vichy-regering

De Nationale Vergadering en de Nieuwe Grondwet

Op 10 juli 1940 verleende de Nationale Vergadering, in een beslissende stemming, Pétain de volledige macht om een nieuwe grondwet te schrijven, waarmee effectief een einde kwam aan de Derde Franse Republiek. Dit gaf Pétain de autoriteit om een autoritair regime te vestigen dat zou regeren vanuit Vichy, een regime dat zich kenmerkte door strakke overheidscontrole en een collaboratieve houding ten opzichte van de Nazi-bezetters.

Beleid en Collaboratie

Hoewel sommigen binnen de Franse regering, zoals de toenmalige president François Mitterrand, lange tijd beweerden dat Vichy probeerde het beste te maken van een slechte situatie, werd onder Pétains bewind antisemitisme een kenmerkend aspect van het beleid. Dit kwam tot uiting in de anti-Joodse wetgeving van Vichy, ondanks het feit dat antisemitisme in Frankrijk niet begon met Pétain’s bewind.

Overgang naar de Franse Staat

De Omstreden Legitimiteit

Hoewel het Vichy-regime zichzelf beschouwde als de legitieme regering van Frankrijk, vormde Charles de Gaulle, die naar Engeland was gevlucht, een regering in ballingschap in Londen. Hij riep de Franse burgers op om het verzet tegen de bezettende krachten voort te zetten, een oproep die kort daarna door Groot-Brittannië werd erkend als de legitieme Franse regering.

De Invloed op de Franse Koloniën

De Vichy-regering behield de controle over de niet-bezette zone tot november 1942, toen Duitsland en Italië de zone bezetten in reactie op de geallieerde landingen in Noord-Afrika (Operatie Torch). Dit leidde tot een verschuiving in de loyaliteit van vele Franse koloniën, die zich eerder aan Vichy hadden verbonden.

Het Bestuur onder Pétain

Het kabinet-Pétain, dat fungeerde van 16 juni tot 10 juli 1940, was het laatste kabinet van de Derde Franse Republiek. Het markeerde de overgang naar het Vichy-regime, dat een ingrijpende impact zou hebben op de Franse staat en haar bevolking. De snelle erkenning van de Vichy-regering door zowel geallieerde als asmogendheden, ondanks de controversiële aard ervan, toont de complexiteit van internationale relaties en de wanhopige situatie waarin Frankrijk zich bevond.

De Impact van Vichy-beleid

Antisemitisme en Collaboratie

Het Vichy-regime implementeerde beleid dat niet alleen de collaboratie met Nazi-Duitsland versterkte maar ook antisemitisme als staatsbeleid bevorderde. De anti-Joodse wetgeving en de medeplichtigheid in de deportatie van Joden zijn donkere hoofdstukken in de Franse geschiedenis. Ondanks de aanvankelijke neutraliteit in de behandeling van Joden door de Italiaanse bezetters in Frankrijk, leidde de Duitse overname van de Italiaanse zone uiteindelijk tot een intensivering van de Jodenvervolging.

Verzet en de Vrije Franse Krachten

Parallel aan het Vichy-regime was er het verzet, zowel binnen Frankrijk als daarbuiten, waar Charles de Gaulle en de Vrije Franse Krachten (FFF) een centrale rol speelden. Hun inspanningen in Afrika, en later in Europa, onderstreepten de voortdurende strijd van de Fransen tegen de bezetters en hun collaborateurs. De Vrije Franse Krachten, die aanvankelijk slechts door een handjevol landen werden erkend, wonnen geleidelijk aan internationale steun en speelden een cruciale rol in de bevrijding van Frankrijk.

Conclusie

De oprichting van de Vichy-regering op 10 juli 1940 was een keerpunt in de Franse en wereldgeschiedenis. Het vertegenwoordigt een periode van diepe morele en politieke crisis, waarin de keuzes van enkelen het lot van velen bepaalden. De complexiteit van deze periode en de erfenis van het Vichy-regime blijven tot op de dag van vandaag onderwerp van studie, reflectie en debat. Het herinnert ons aan de gevaren van autoritarisme, de kwetsbaarheid van democratieën in tijden van crisis, en de blijvende waarde van verzet tegen onrecht.

Bronnen

  1. Journal Officiel de la République française, 1940, No. 168; 1941, No. 28. – Documenten die de wettelijke oprichting van de Vichy-regering vastleggen.
  2. Jackson, Julian. “France: The Dark Years, 1940-1944.” Oxford University Press, 2001. – Een uitgebreide studie over de periode van de Vichy-regering en de bezetting van Frankrijk.
  3. Paxton, Robert O. “Vichy France: Old Guard and New Order, 1940-1944.” Alfred A. Knopf, 1972. – Een invloedrijk werk dat de complexiteiten en collaboratie van de Vichy-regering onderzoekt.
  4. Footitt, Hilary, en John Simmonds. “France, 1940-1944: Occupied France in Wartime.” Palgrave Macmillan, 1988. – Een verzameling essays die verschillende aspecten van het dagelijks leven en het verzet in bezet Frankrijk belichten.

ESTABLISHMENT OF THE VICHY GOVERNMENT 10 juli 1940

(Constitutional Act No. 2, France, Journal Officiel de la République française, 1940, No. 168; Constitutional Act No. 7, France, Journal Officiel de l’Etat française, 1941, No. 28.)

CONSTITUTIONAL ACT NO. 2, DEFINING THE AUTHORITY OF THE CHIEF OF THE FRENCH STATE, JULY 11, 1940

We, Marshal of France, Chief of the French State, in consideration of the Constitutional Law of July 10, 1940,

Decree:

ARTICLE I. Section 1. The Chief of the French State shall have full governmental powers. He shall appoint and revoke the appointment of ministers and of state secretaries, who shall be responsible only to him.

Section 2. He shall exercise legislative power in the Council of Ministers:

1. Until the formation of the new Assemblies.

2. After this formation, in case of tension in foreign affairs, or of a serious internal crisis on his own decision and in the same form. In the same circumstances, he may issue all regulations of a budgetary or fiscal nature.

Section 3. He shall promulgate laws and assure their execution.

Section 4. He shall make appointments to all civil and military posts for which the law does not provide any other method of appointment.

Section 5. He shall have full power over the armed forces.

Section 6. He shall have the right of granting pardon and amnesty.

Section 7. Envoys and ambassadors of foreign countries shall be accredited to him.

He shall negotiate and ratify treaties.

Section 8. He may declare a state of siege in one or more parts of the territories.

Section 9. He may not declare war without the previous consent of the Legislative Assemblies.

ARTICLE II. All provisions of the constitutional laws of February 24, 1875, and July 16, 1875, which are incompatible with this act are hereby abrogated.

Vichy, July 11, 1940

PH. PETAIN

CONSTITUTIONAL ACT NO. 7, JANUARY 27, 1941

We, Marshal of France, Chief of the French State, in consideration of the constitutional law of July 10, 1940,

Decree:

ARTICLE 1. The state secretaries, high dignitaries, and high officials of the state shall take oath before the Chief of the State. They shall swear allegiance to his person and engage themselves to perform their duties for the welfare of the state in accordance with rules of honor and of probity.

ARTICLE 2. The state secretaries, high dignitaries and high officials of the state shall be personally responsible to the Chief of State. This responsibility shall apply to their person and their property.

ARTICLE 3. In case any one of the above-mentioned group should prove unfaithful to his obligations, the Chief of State, after instituting an inquiry by means of a procedure upon which he shall decide, may require payment of reparation and fines, and may temporarily or definitively apply the following penalties: loss of political rights; surveillance of residence in France or in the Colonies; administrative internment; detention in a fortress.

ARTICLE 4. The imposition of penalties by virtue of the preceding article shall not prevent the prosecution under normal judicial procedure, of crimes or offense which may have been committed by the same persons.

ARTICLE 5. Articles 3 and 4 of the present act shall apply to former ministers, high dignitaries, and high officials who have exercised their duties within the past ten years.

Vichy, January 27, 1941

PH. Petain