Tadamichi Kuribayashi (栗林 忠道; 7 juli 1891 – 26 maart 1945) was een Japanse generaal in het Keizerlijk Japans Leger en staat bekend als bevelhebber tijdens de Slag om Iwo Jima in 1945. Hij onderscheidde zich door een afwijkende militaire strategie, waarbij hij massale banzai-aanvallen verbood en een defensief plan opstelde dat wekenlange vertraging van de Amerikaanse troepen veroorzaakte. Zijn militaire loopbaan, internationale ervaring en persoonlijke houding tegenover zijn soldaten maken hem tot een van de meest bestudeerde bevelhebbers van de late fase van de Tweede Wereldoorlog.
Vroege leven en opleiding
Kuribayashi werd geboren in Matsushiro, Nagano, in een familie die terugging tot de tijd van de Sengoku-periode. Zijn familie behoorde tot de lagere adel van het voormalige Matsushiro-domein, maar kende financiële tegenslagen na de afschaffing van het feodale stelsel. Zijn vader werkte in houtkap en civiele techniek, terwijl zijn moeder de landbouwgrond beheerde. Kuribayashi blonk uit op school, met name in de Engelse taal. Aanvankelijk wilde hij journalist worden, maar onder invloed van leraren koos hij voor een militaire carrière. In 1911 werd hij toegelaten tot de Keizerlijke Militaire Academie, waar hij zich specialiseerde in de cavalerie.
Opleiding in Japan en buitenland
Na zijn afstuderen in 1914 werd hij als tweede luitenant geplaatst bij het 15e Cavalerie Regiment. In 1923 voltooide hij de opleiding aan de Japanse Stafschool als tweede in zijn klas, wat hem het zeldzame voorrecht gaf een studie in het buitenland te volgen. In plaats van Duitsland of Frankrijk koos hij voor de Verenigde Staten, waar hij tussen 1928 en 1930 verbleef. Hij studeerde onder meer aan Harvard en volgde militaire training bij Amerikaanse eenheden. Zijn ervaringen gaven hem inzicht in de industriële en militaire capaciteit van de VS, die hij later als doorslaggevend zou beschouwen voor de uitkomst van een oorlog.
Interbellum: diplomatie en militaire functies
Na zijn terugkeer naar Japan werd Kuribayashi benoemd tot militair attaché in Canada, een functie waarin hij internationale contacten onderhield en de Amerikaanse militaire macht verder bestudeerde. In de jaren dertig bekleedde hij diverse functies binnen de Generale Staf in Tokio en schreef hij teksten voor militaire liederen. In 1937 werd hij bevorderd tot kolonel en in 1940 tot generaal-majoor. Ondanks zijn militaire successen sprak hij in huiselijke kring herhaaldelijk zijn zorgen uit over een oorlog met de Verenigde Staten, die hij als ongunstig en onhoudbaar voor Japan beschouwde.
Deelname aan de Tweede Wereldoorlog
Hongkong en stafposities
Bij het uitbreken van de oorlog in december 1941 werd Kuribayashi benoemd tot stafchef van het Japanse 23e Leger, dat onder bevel van generaal Takashi Sakai betrokken was bij de invasie van Hongkong. Het Japanse leger pleegde daar ernstige oorlogsmisdaden, waarvoor Sakai later werd berecht en geëxecuteerd. Kuribayashi zelf stond bekend om zijn bezoek aan gewonde soldaten, iets wat ongebruikelijk was voor een stafchef in die periode. In 1943 volgde promotie tot luitenant-generaal, waarna hij korte tijd het bevel voerde over de 2e Keizerlijke Garde Divisie.
Deelname aan de Tweede Wereldoorlog (vervolg)
Bevel over Iwo Jima
In mei 1944 kreeg Kuribayashi het bevel over de 109e Divisie, gevolgd door de benoeming tot commandant van de verdediging van Iwo Jima. Bij zijn aankomst op het eiland constateerde hij dat de bestaande kustverdediging onvoldoende was om een Amerikaanse landing tegen te houden. Hij besloot de verdediging te verleggen naar het binnenland en het terrein te versterken met een uitgebreid netwerk van bunkers, tunnels en ondergrondse schuilplaatsen. Het doel was niet om de vijand bij de kust te stoppen, maar om door langdurige weerstand tijd te winnen voor Japan.
Strategie en verdediging
Kuribayashi verbood frontale aanvallen en banzai-charges, die eerder tot zware verliezen hadden geleid op plaatsen als Saipan. In plaats daarvan koos hij voor een tactiek van uitputting, waarbij zijn troepen de Amerikaanse mariniers in hinderlagen lokten en vertraagden met goed gecamoufleerde posities. Zijn strategie had tot gevolg dat de Amerikaanse verovering van het eiland niet vijf dagen maar 36 dagen duurde. Ondanks gebrek aan voedsel, water en medische middelen bleef de verdediging georganiseerd tot de laatste fase van de strijd.
Laatste dagen en dood
Op 23 maart 1945 zond Kuribayashi zijn laatste bericht naar Chichi Jima, waarin hij afscheid nam van zijn troepen en familie. Enkele dagen later leidde hij een laatste nachtelijke aanval met de overgebleven soldaten. Tijdens dit gevecht, dat geen wanhoopsaanval maar een zorgvuldig geplande actie was, sneuvelde hij waarschijnlijk in de vroege ochtend van 26 maart 1945. Zijn lichaam werd nooit met zekerheid geïdentificeerd, omdat hij vooraf zijn rangonderscheiding had verwijderd om als gewone soldaat te sterven.
Na de oorlog
Na de Japanse capitulatie werd de Slag om Iwo Jima internationaal onderwerp van studie. Amerikaanse bevelhebbers, waaronder generaal Holland Smith, spraken met respect over Kuribayashi’s verdedigingsplan en discipline. In Japan bleef hij lange tijd relatief onbekend buiten militaire kringen, totdat publicaties en de film Letters from Iwo Jima zijn naam breder bekendmaakten. Zijn weduwe Yoshii en hun kinderen hielden de herinnering levend en benadrukten zijn zorgzame rol als echtgenoot en vader. Kuribayashi wordt tegenwoordig vaak genoemd als een militair leider die menselijkheid en discipline wist te combineren.
Militaire rangen
Tweede luitenant (1911)
Eerste luitenant (1918)
Kapitein (1923)
Majoor (1930)
Luitenant-kolonel (1933)
Kolonel (1937)
Generaal-majoor (1940)
Luitenant-generaal (1943)
Generaal (postuum, 17 maart 1945)
Onderscheidingen
Kuribayashi werd tijdens zijn loopbaan onderscheiden met de Orde van de Rijzende Zon en na de oorlog postuum verheven tot generaal. Hij ontving tevens het recht op de keizerlijke erezwaard als gevolg van zijn hoge rang bij de Stafschool. In 1967 werd hij postuum onderscheiden met de Orde van de Rijzende Zon, Grote Kraag.
Conclusie
Tadamichi Kuribayashi wordt herinnerd als een Japanse bevelhebber die door zijn internationale ervaring en onorthodoxe strategie een langdurige en kostbare strijd voor de Verenigde Staten wist te bewerkstelligen. Zijn weigering om traditionele aanvallen uit te voeren en zijn nadruk op het delen van ontberingen met zijn soldaten onderscheiden hem van veel tijdgenoten. Hoewel zijn tactieken de afloop van de oorlog niet konden veranderen, leverde hij een voorbeeld van gedisciplineerd en berekend leiderschap in een conflict dat het uiterste vroeg van beide partijen.
Bronnen en meer informatie
- Afbeelding: photographer is unknown, Public domain, via Wikimedia Commons
Fuller, Richard (1992). Shokan: Hirohito’s Samurai. London: Arms and Armor. ISBN 1-85409-151-4.
Kakehashi, Kumiko (2007) [2005]. So Sad to Fall in Battle: An Account of War. Translated by Murray, Giles. New York: Random House. ISBN 978-0-89141-903-7.
Leckie, Robert (2005) [1967]. The Battle for Iwo Jima. New York: ibooks, Inc. ISBN 1-59019-241-9. OCLC 56015751.
Morison, Samuel Eliot (2002) [1970]. Victory in the Pacific, 1945. Urbana, Ill.: University of Illinois Press. ISBN 0-252-07065-8. OCLC 49784806.
Newcomb, Richard F.; Schmidt, Harry (2002) [1965]. Iwo Jima. New York: Owl Books. ISBN 0-8050-7071-0. OCLC 48951047.
Wright, Derrick (2007) [1999]. The Battle of Iwo Jima 1945. Stroud: Sutton Publishing. ISBN 978-0-7509-4544-8. OCLC 67871973.
Bartley, Whitman S. (1954). Iwo Jima: Amphibious Epic. Washington: U.S. Government Printing Office. ASIN B00A53I0YA.
Tadamichi Kuribayashi; Hando, Kazutoshi (2006). 栗林忠道 硫黄島からの手紙 [Kuribayashi Tadamichi: Letters from Iwo Jima] (in Japanese). Tokyo: Bungeishunjū. ISBN 4-16-368370-4. OCLC 77551976.
Kuribayashi, Tadamichi; Yoshida, T. (1992). Gyokusai Soshireikan no Etegami [Picture Letters from Commander in Chief] (in Japanese). Tokyo: Shogakukan. ISBN 4-09-402676-2.
Rigg, Bryan Mark (2024). Japan’s Holocaust: History of Imperial Japan’s Mass Murder and Rape During World War II. Contribution by Andrew Roberts. New York: Simon & Schuster. ISBN 9781637586891.
Beevor, Antony (2015). The Second World War 1939–45 (Vol. II). Paris: Éditions Tallandier. ISBN 978-4560084373.
Nimitz, Chester W.; Potter, E. B. (1962). Nimitz’s Pacific War. Tokyo: Kōbunsha. ASIN B000JAJ39A.
Buell, Thomas B. (2000). Admiral Raymond A. Spruance: A Study in Command. WW Selection. Tokyo: Gakken. ISBN 4-05-401144-6.
Newcomb, Richard F. (2006). Iwo Jima – Death Struggle in the Pacific. Tokyo: Kōdansha. ISBN 4769821131.
Beevor, Antony (2015). The Second World War 1939–45 (Vol. II). Whitechapel: Whitechapel Books. ISBN 978-4560084373.
.jpg){kind=link}