Sir George Wootten: Australisch generaal 1893–1970

Sir George Frederick Wootten (1893–1970) was een Australisch militair en later ambtenaar die tijdens beide wereldoorlogen een belangrijke rol speelde. Hij bereikte tijdens de Tweede Wereldoorlog de rang van tijdelijk generaal-majoor en verwierf bekendheid als commandant in enkele van de zwaarste veldtochten in Noord-Afrika en de Stille Oceaan. Naast zijn militaire loopbaan was hij actief als jurist en betrokken bij politieke en maatschappelijke organisaties in Australië. Zijn loopbaan weerspiegelt de ontwikkeling van Australië als militair partner binnen het Gemenebest en zijn rol in het wereldtoneel van de twintigste eeuw.

Vroege leven en opleiding

George Frederick Wootten werd geboren op 1 mei 1893 in Marrickville, een buitenwijk van Sydney. Hij was het zevende kind van William Frederick Wootten, een timmerman en later civiel ingenieur, en diens echtgenote Louisa Old. Zijn ouders waren afkomstig uit Londen en hadden zich in Australië gevestigd. Wootten bezocht de Fort Street Model School in Sydney, waar hij een brede basisopleiding kreeg. In 1911 werd hij toegelaten tot het Royal Military College in Duntroon. Hij voltooide zijn opleiding in augustus 1914, kort na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, en werd benoemd tot luitenant.

Deelname aan de Eerste Wereldoorlog

Gallipoli en vroege loopbaan

Wootten werd geplaatst bij het 1e Bataljon van de Australian Imperial Force en nam op 25 april 1915 deel aan de landing bij Gallipoli. Al snel maakte hij indruk op zijn meerderen en kreeg hij in mei 1915 de rang van kapitein. Tegen het einde van datzelfde jaar werd hij bevorderd tot majoor. De campagne bij Gallipoli was zwaar en vormde een belangrijk keerpunt in zijn militaire ontwikkeling.

Westelijk Front

Na de terugtrekking uit Gallipoli werd Wootten overgeplaatst naar het Westelijk Front in Frankrijk. Hij werd brigade-majoor bij de 11e Brigade en later bij de 9e Brigade, onder leiding van generaal Charles Rosenthal. Voor zijn werk als stafofficier werd hij in juni 1917 onderscheiden met de Distinguished Service Order. Hij diende vervolgens op de staf van de 5e Divisie en later bij het hoofdkwartier van veldmaarschalk Douglas Haig, bevelhebber van de British Expeditionary Force. Tijdens de oorlog werd hij viermaal genoemd in officiële berichten, wat zijn reputatie als betrouwbare en capabele officier versterkte.

Opleiding na de oorlog

Na de wapenstilstand van november 1918 werd Wootten in maart 1919 naar de Staff College in Camberley, Engeland, gestuurd. Deze opleiding was bedoeld om ervaren officieren verder te vormen voor hogere staf- en bevelsfuncties. Het bood hem een internationale blik op militaire organisatie en strategie, die later van pas zou komen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Interbellum: Burgerleven en paraatheid

Na de oorlog keerde Wootten terug naar Australië, waar hij in 1920 trouwde met de verpleegkundige Muriel Frances Anna Bisgood in Londen. Kort daarna nam hij ontslag uit het leger en ging werken in het bedrijfsleven in Engeland. In 1926 vestigde hij zich opnieuw in New South Wales en begon hij als juridisch stagiair. In 1930 werd hij toegelaten als advocaat. Tegelijkertijd was hij betrokken bij de Old Guard, een geheim militair-georiënteerd netwerk dat zich voorbereidde op een mogelijke communistische opstand. Deze activiteit weerspiegelde de politieke spanningen van het interbellum in Australië.

Daarnaast bleef Wootten verbonden aan de Citizen Military Forces, de Australische landmachtreserve. In 1937 werd hij benoemd tot luitenant-kolonel en kreeg hij het commando over het 21e Regiment Light Horse. Deze functie gaf hem de mogelijkheid om zijn militaire vaardigheden te onderhouden en te moderniseren, in een periode waarin Australië opnieuw rekening hield met mogelijke internationale conflicten.

Deelname aan de Tweede Wereldoorlog

Vroege fase en Noord-Afrika

Na de Duitse inval in Polen in september 1939 trad Australië opnieuw in oorlog. Wootten werd op 13 oktober 1939 overgeplaatst naar de Second Australian Imperial Force. Hij kreeg kortstondig het commando over het 2/2e Bataljon en nam later tijdelijk de leiding over de 16e Brigade. In februari 1941 werd hij benoemd tot brigadegeneraal en kreeg hij het bevel over de 18e Brigade van de 7e Divisie. Deze eenheid nam deel aan de veldtocht in Noord-Afrika, waaronder de belegering van Tobruk. Voor zijn leiderschap in deze periode werd hij onderscheiden met een tweede benoeming tot de Distinguished Service Order.

Oorlog in de Stille Oceaan

Na de Japanse aanval op Pearl Harbor in december 1941 keerde de 7e Divisie terug naar Australië. De 18e Brigade van Wootten werd ingezet in de verdediging van Nieuw-Guinea. In 1942 nam de brigade deel aan de Slag bij Milne Bay, de eerste succesvolle afweer van een Japanse landingsoperatie in de Stille Oceaan. Later volgden de zware veldslagen bij Buna en Sanananda, die gekenmerkt werden door moeilijke omstandigheden en zware verliezen.

Commandant van de 9e Divisie

Op 15 maart 1943 werd Wootten bevorderd tot tijdelijk generaal-majoor en kreeg hij het bevel over de 9e Australische Divisie. Onder zijn leiding nam deze divisie deel aan de Slag om Lae en de Huon-schiereilandcampagne. Deze operaties waren van groot belang voor de herovering van het noordoosten van Nieuw-Guinea. Na een periode van herstel en herbewapening in Australië leidde Wootten zijn divisie in de Borneo-campagne, waaronder de amfibische landingen bij Brunei en Labuan in 1945.

Na de oorlog

Na de Japanse capitulatie in augustus 1945 kreeg Wootten het bevel over de British Borneo Civil Affairs Unit. Deze eenheid was belast met de opvang en repatriëring van geallieerde krijgsgevangenen, de afwikkeling van de Japanse overgave en de herinrichting van het burgerlijk bestuur in Borneo. In september 1945 keerde hij terug naar Sydney, waarna hij werd toegevoegd aan de Reserve of Officers. Kort daarna werd hij benoemd tot lid van een militaire onderzoekscommissie naar het controversiële vertrek van generaal Gordon Bennett uit Singapore in 1942.

In de jaren na de oorlog bleef Wootten actief binnen militaire en bestuurlijke functies. Van 1945 tot 1958 was hij voorzitter van de Repatriation Commission in Melbourne, een organisatie die verantwoordelijk was voor de zorg en ondersteuning van oud-militairen. Daarnaast voerde hij van 1947 tot 1950 het bevel over de 3e Divisie van de Citizen Military Forces en vertegenwoordigde hij de reserve in de Military Board tussen 1948 en 1950. Na zijn pensionering keerde hij terug naar Sydney, waar hij in 1970 overleed in het Repatriation General Hospital te Concord. Hij werd begraven op de Macquarie Park Cemetery in Lane Cove.

Militaire rangen

Wootten begon zijn loopbaan als luitenant na zijn afstuderen aan het Royal Military College in 1914. Tijdens de Eerste Wereldoorlog steeg hij in korte tijd naar de rang van majoor, mede door zijn inzet bij Gallipoli en het Westelijk Front. In het interbellum bleef hij actief binnen de Citizen Military Forces en bereikte hij de rang van luitenant-kolonel. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog werd hij bevorderd tot brigadegeneraal en kreeg hij het bevel over de 18e Brigade.

In 1943 werd hij tijdelijk generaal-majoor en kreeg hij het bevel over de 9e Australische Divisie, waarmee hij deelnam aan enkele van de belangrijkste campagnes in Nieuw-Guinea en Borneo. Na de oorlog diende hij in administratieve functies, maar bleef hij formeel ingeschreven bij de Reserve of Officers tot zijn uiteindelijke pensionering.

Onderscheidingen

Gedurende zijn loopbaan werd Wootten meerdere malen onderscheiden voor zijn militaire verdiensten. Tijdens de Eerste Wereldoorlog ontving hij de Distinguished Service Order (DSO) en werd hij vier keer vermeld in officiële rapportages. In de Tweede Wereldoorlog kreeg hij een Bar bij zijn DSO voor zijn rol in Noord-Afrika en Nieuw-Guinea.

Na 1945 werd hij erkend met verdere onderscheidingen: hij werd benoemd tot Companion of the Order of the Bath (CB) en Commander of the Order of the British Empire (CBE). In 1958 werd hij verheven tot Knight Commander of the Order of the British Empire (KBE). Daarnaast ontving hij de Amerikaanse Distinguished Service Cross, een hoge militaire onderscheiding voor bondgenoten van de Verenigde Staten.

Conclusie

Het leven van Sir George Frederick Wootten weerspiegelt de rol van Australië in de grote conflicten van de twintigste eeuw. Als beroepsmilitair en later als reservist was hij aanwezig bij de grote wendingen van de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Zijn leiderschap kwam duidelijk naar voren tijdens de campagnes in Noord-Afrika, Nieuw-Guinea en Borneo. Naast zijn militaire loopbaan speelde hij ook een rol in burgerlijke en maatschappelijke organisaties, waarbij hij zich inzette voor de belangen van veteranen. Zijn onderscheidingen en benoemingen tonen de waardering die hij genoot, zowel nationaal als internationaal. Wootten behoort tot de Australische commandanten die blijvend invloed hebben gehad op de militaire geschiedenis van het land.

Bronnen en meer informatie

  1. Afbeelding: See page for author, Public domain, via Wikimedia Commons
  2. Cathcart, Michael (1988). Defending the National Tuckshop. McPhee Gribble Publishers. ISBN 014011629X.
  3. Moore, Andrew (1989). Secret Army Premier. New South Wales University Press. ISBN 0868402834.
  4. Bronnen voor historisch onderzoek 1800–1946