Masami Kobayashi – Japans admiraal in WOII

Masami Kobayashi (小林仁, Kobayashi Masami; 18 juni 1890 – 7 augustus 1977) was een admiraal in de Japanse Keizerlijke Marine tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zijn loopbaan omvatte functies als navigator, docent, attaché, commandant en stafchef. Hij werd bekend als vertegenwoordiger van de verdragsrichting binnen de marine en nam deel aan de organisatie en verdediging van marinebases in China en de Stille Oceaan. Tijdens de oorlog kreeg hij de leiding over de Vierde Vloot, die een belangrijke rol speelde in de verdediging van de centrale en zuidelijke Stille Oceaan. Na de oorlog werd hij tijdelijk gedetineerd in verband met verantwoordelijkheid voor oorlogsmisdaden, maar kwam later vrij en werkte als adviseur voor de Japanse Maritieme Zelfverdedigingsmacht.

Vroege leven en opleiding

Kobayashi werd geboren in Yonezawa, in de prefectuur Yamagata, als zoon van een boerenfamilie. Dankzij steun van invloedrijke officieren uit zijn regio kreeg hij toegang tot de militaire vooropleidingen die toegang boden tot de marine. Hij trad in 1908 toe tot de 38e lichting van de Keizerlijke Marineacademie. Daar eindigde hij als vierde van de 149 cadetten. Onder zijn klasgenoten bevonden zich Michitaro Totsuka, Takeo Kurita, Rokuzo Sugiyama, Gunichi Mikawa en Aritomo Goto, die allen later leidinggevende posities in de Japanse marine zouden bekleden.

Na zijn afstuderen diende hij als jonge officier op de kruiser Kasuga en het slagschip Asahi. Vervolgens werd hij uitgezonden naar Groot-Brittannië om deel uit te maken van de bemanning die de slagkruiser Kongo naar Japan bracht. Na aanvullende opleidingen in artillerie en torpedotechniek diende hij op de torpedobootjager Kisaragi. In 1916 voltooide hij de Marine Stafschool, waar hij zich specialiseerde in navigatie, een expertise die hem in latere jaren veelvuldig werd toevertrouwd.

Deelname aan de Eerste Wereldoorlog

Japan trad in 1914 toe tot de oorlog aan de zijde van de geallieerden. Kobayashi speelde in deze periode echter geen rol in de grote zeeslagen die vooral buiten de directe Japanse invloedssfeer plaatsvonden. Hij werd bevorderd tot luitenant en vervulde functies als hoofdnavigator op het onderzoeksschip Katsuriki en de kruiser Akitsushima. Tussen 1919 en 1921 werkte hij bij de staf van de Derde Vloot en als docent aan de Marineacademie. In deze periode bouwde hij ervaring op in navigatie, stafwerk en opleiding, die de basis vormde voor zijn latere carrière.

Interbellum: diplomatieke en operationele functies

Stafwerk en eerste commando

Na zijn studie aan het Marine Oorlogscollège in 1921 werd Kobayashi bevorderd tot luitenant-commandant. Zijn eerste commando kreeg hij in 1923 over de kanonneerboot Hira, die actief was op de Jangtse-rivier bij Shanghai. Dit was een periode waarin Japan zijn invloed in China uitbreidde en maritieme aanwezigheid op rivieren en in havens van strategisch belang was. De ervaring die hij hier opdeed met rivieroperaties en lokale omstandigheden bleek later van waarde toen hij in China opnieuw maritieme commando’s kreeg toegewezen.

Attaché in de Verenigde Staten

Tussen 1925 en 1928 diende Kobayashi als marineattaché in de Verenigde Staten. In deze functie leerde hij de Amerikaanse marine kennen en volgde hij colleges aan de Johns Hopkins University. Deze periode bood hem inzicht in de Amerikaanse militaire structuur en diplomatieke omgangsvormen. Tijdens zijn verblijf werd hij in december 1927 bevorderd tot commandant. Zijn internationale ervaring werd later benut bij zijn rol als assistent tijdens de ontwapeningsconferentie in Genève van 1931.

Loopbaan in de jaren dertig

Na zijn terugkeer in Japan werd Kobayashi in 1931 bevorderd tot kapitein. Kort daarop vertrok hij opnieuw naar de Verenigde Staten als marineattaché, waar hij tot 1934 bleef. In december 1936 kreeg hij het commando over het slagschip Yamashiro. In deze periode groeide de spanning in Oost-Azië, die uitmondde in de Tweede Chinees-Japanse Oorlog. Kobayashi werd benoemd tot stafchef van de Vierde Vloot en diende onder viceadmiraal Soemu Toyoda. Op 1 december 1937 volgde zijn bevordering tot schout-bij-nacht.

Commandoposten in China

Van 1938 tot 1939 was Kobayashi stafchef van het marine-district Sasebo. Vervolgens keerde hij terug naar China als commandant van de marinebasis in Wuhan en later in Shanghai. In deze functies was hij verantwoordelijk voor de verdediging van rivier- en kustposities, logistieke ondersteuning en de coördinatie van grond- en maritieme operaties. In mei 1941 keerde hij terug naar Japan. Enkele maanden later, op 15 oktober 1941, werd hij bevorderd tot viceadmiraal.

Deelname aan de Tweede Wereldoorlog

Osaka Guard District

Kort voor de aanval op Pearl Harbor kreeg Kobayashi de leiding over het Osaka Guard District. In deze rol hield hij zich vooral bezig met administratieve taken zoals personeelsrekrutering, productie van munitie en het organiseren van scheepvaartverbindingen tussen Tokio en Kobe. Ondanks zijn gevechtservaring werd hij gedurende bijna twee jaar voornamelijk met bureaucratische verantwoordelijkheden belast. Dit bleef zo tot maart 1943.

Commandant van de Vierde Vloot

Op 1 april 1943 werd Kobayashi benoemd tot commandant van de Vierde Vloot, verantwoordelijk voor de verdediging van de centrale en zuidelijke Stille Oceaan. Deze vloot opereerde vanuit de basis op Truk, ook wel bekend als het Japanse equivalent van Pearl Harbor. De verantwoordelijkheden overlapten deels met andere Japanse vloten, wat leidde tot spanningen en inefficiënte coördinatie. Kobayashi probeerde de verdediging van de eilandketens te versterken tegen de opmars van de Amerikaanse marine.

Verliezen in de Marshalleilanden en Truk

Na de Amerikaanse overwinningen bij Tarawa en Makin in november 1943 en de verovering van Kwajalein en Roi-Namur in februari 1944, werd Truk bedreigd. Kobayashi besloot de belangrijkste eenheden naar Palau te verplaatsen, waaronder vliegdekschepen, slagschepen en zware kruisers. Nog voordat deze verplaatsing volledig was uitgevoerd, begon de Amerikaanse marine met operatie Hailstone in februari 1944. Tijdens dit grootschalige lucht- en zeebombardement gingen tientallen Japanse schepen verloren, waaronder transportschepen, lichte kruisers en destroyers. Het verlies van logistieke capaciteit betekende dat Truk zijn functie als operationele basis vrijwel volledig verloor.

Het marinehoofdkwartier in Tokio wees Kobayashi aan als verantwoordelijke voor de mislukte verdediging. Twee dagen na de aanval werd hij ontheven van zijn commando. Op 30 mei 1944 werd hij officieel uit actieve dienst verwijderd en op 31 mei opgenomen in de reserve.

Na de oorlog

Na de Japanse capitulatie in 1945 werd Kobayashi gearresteerd door de Amerikaanse bezettingsautoriteiten en opgesloten in Sugamo-gevangenis in Tokio. Hij werd aangeklaagd vanwege commandantsverantwoordelijkheid voor de gebeurtenissen op Wake Island, waar in 1943 gevangengenomen Amerikaanse militairen door een ondergeschikte, schout-bij-nacht Shigematsu Sakaibara, waren geëxecuteerd. Hoewel Kobayashi formeel aangeklaagd was, kwam zijn zaak nooit voor de rechter. In 1952 werd hij vrijgelaten, gelijktijdig met de inwerkingtreding van het vredesverdrag van San Francisco.

In de jaren na zijn vrijlating bleef Kobayashi actief in militaire kringen als adviseur en docent bij de nieuw opgerichte Japanse Maritieme Zelfverdedigingsmacht. Hij droeg bij aan de opleiding van jonge officieren en gaf colleges over strategie, navigatie en de lessen uit de oorlog. Kobayashi overleed op 7 augustus 1977.

Militaire rangen

  • 1912: Vaandrig

  • 1916: Luitenant

  • 1922: Luitenant-commandant

  • 1927: Commandant

  • 1931: Kapitein

  • 1937: Schout-bij-nacht

  • 1941: Viceadmiraal

Onderscheidingen

Voor zover bekend zijn er geen onderscheidingen geregistreerd die Kobayashi tijdens of na zijn loopbaan formeel heeft ontvangen. Zijn reputatie werd vooral gevormd door zijn functies binnen de marine en de invloed die hij had op de strategie in de Stille Oceaan.

Conclusie

Masami Kobayashi was een marineofficier die een lange loopbaan doorliep in de Japanse Keizerlijke Marine. Hij combineerde diplomatieke functies met operationele commando’s en speelde een rol in zowel China als de Stille Oceaan. Tijdens de Tweede Wereldoorlog kreeg hij de leiding over de Vierde Vloot, maar werd verantwoordelijk gehouden voor het verlies van Truk in 1944. Na de oorlog werd hij korte tijd vastgehouden, maar uiteindelijk niet veroordeeld. Zijn latere werk als adviseur bij de Japanse Maritieme Zelfverdedigingsmacht laat zien dat zijn expertise ook na de oorlog werd gewaardeerd. Kobayashi bleef een vertegenwoordiger van de marinegeneratie die de overgang van de keizerlijke tijd naar het naoorlogse Japan meemaakte.

Bronnen en meer informatie

  1. Afbeelding: Photographer is unknown, Public domain, via Wikimedia Commons
  2. D’Albas, Andrieu (1965). Death of a Navy: Japanese Naval Action in World War II. Devin-Adair Pub. ISBN 0-8159-5302-X.

  3. Dull, Paul S. (1978). A Battle History of the Imperial Japanese Navy, 1941-1945. Naval Institute Press. ISBN 0-87021-097-1.

  4. Dupuy, Trevor N. (1992). Encyclopedia of Military Biography. I B Tauris & Co Ltd. ISBN 1-85043-569-3.

  5. Parrish, Thomas (1978). The Simon and Schuster Encyclopedia of World War II. New York: Simon and Schuster. ISBN 0-671-24277-6.

  6. Van Der Vat, Dan (1978). Pacific Campaign: The U.S.-Japanese Naval War 1941-1945. New York: Simon and Schuster. ISBN 0-671-79217-2.

  7. Rottman, Gordon L. (2004). The Marshall Islands. Oxford: Osprey Publishing. ISBN 1-84176-936-3.

  8. Bronnen voor historisch onderzoek 1800–1946