Home Schepen Torpedobootjagers USS Gamble: torpedobootjager en later mijnenlegger

USS Gamble: torpedobootjager en later mijnenlegger

USS Gamble (DD-123) van de U.S. Navy voor anker, versierd met vlaggen, circa 1921, na verplaatsing achterste 102 mm kanon.
De U.S. Navy torpedobootjager USS Gamble (DD-123) voor anker en versierd met vlaggen, kort na aanpassing van het achterste kanon, circa 1921.

De USS Gamble (DD-123/DM-15) was een torpedobootjager van de Wickes-klasse in de United States Navy, later omgebouwd tot lichte mijnenlegger. Het schip werd ingezet tijdens de Eerste Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog. De naam is afgeleid van Peter Gamble, een marineofficier die in 1814 sneuvelde tijdens de Slag op het Champlainmeer, en zijn broer John M. Gamble, officier in het United States Marine Corps.

Ontwerp en constructie

De USS Gamble behoorde tot de Wickes-klasse, ontworpen voor snelheid en wendbaarheid. De schepen in deze klasse waren voorzien van een smalle romp en stoomturbines. De Gamble werd gebouwd door de Newport News Shipbuilding & Dry Dock Company in Newport News, Virginia. Het schip werd te water gelaten op 11 mei 1918 en op 29 november 1918 in dienst gesteld te Norfolk.

Technische gegevens:

  • Type: Wickes-klasse torpedobootjager
  • Waterverplaatsing: 1.090 ton
  • Lengte: 95,8 meter
    Breedte: 9,7 meter
  • Diepgang: 2,6 meter
  • Snelheid: 35 knopen (65 km/u)
  • Bemanning: 113 personen

Bewapening

De oorspronkelijke bewapening bestond uit:

  • 4 × 102 mm kanonnen (4 inch/50 kaliber)

  • 2 × 76 mm kanonnen (3 inch/23 kaliber)

  • 12 × 533 mm torpedobuizen

  • 1 × dieptebomprojector

  • 2 × dieptebomrails

Na de ombouw tot mijnenlegger (DM-15) werden enkele torpedobuizen verwijderd voor de installatie van mijnrails en mijnopslag. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het luchtafweergeschut versterkt.

Bepantsering

De USS Gamble had geen zware bepantsering. Bescherming was beperkt tot lichte bepantsering rond vitale delen, zoals de commandobrug en geschutsopstellingen. Het ontwerp was gericht op snelheid en wendbaarheid in plaats van bepantsering.

Sensoren en dataverwerking

Er is geen vermelding dat de USS Gamble beschikte over radarapparatuur. Het schip had geen Combat Information Center (CIC). Tactische informatie werd verwerkt via visuele waarnemingen, mondelinge rapportage en seinkaarten. Het ontbreken van een CIC betekende dat het schip vanaf 1943 volgens de militaire normen van die tijd verouderd was.

Modificaties

In 1930 werd het schip omgebouwd tot lichte mijnenlegger en heringedeeld als DM-15. Belangrijke wijzigingen waren:

  • Verwijdering van torpedobuizen

  • Installatie van mijnrails en mijnopslag

  • Versterking van luchtafweer tijdens de oorlog

Status schip tijdens de oorlog

Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog was de USS Gamble ouder dan moderne destroyers. Door regelmatig onderhoud bleef het schip inzetbaar, vooral voor mijnenleg-, escort- en patrouilletaken in gebieden waar de dreiging door vijandelijke oppervlakteschepen en vliegtuigen beperkt was.

Operationele geschiedenis

Na haar indienststelling in november 1918 werd de USS Gamble ingezet voor oefenmanoeuvres bij Cuba, Key West, Florida en langs de New Englandse kust tot juni 1919. In augustus 1919 werd zij toegevoegd aan de Pacific Fleet in San Diego en in december van dat jaar in reserve geplaatst. In oktober 1920 werd zij opnieuw geactiveerd voor torpedo-oefeningen en training langs de Californische kust. Op 17 juni 1922 werd het schip buiten dienst gesteld.

Op 24 mei 1930 werd de Gamble opnieuw in dienst genomen, hergeclassificeerd als DM-15 en omgebouwd tot lichte mijnenlegger. Vanaf juli 1930 diende zij in Pearl Harbor als vlaggenschip van Mine Squadron 2 en later van Mine Division 1. Zij patrouilleerde in Hawaïaanse wateren, trainde reservisten en nam deel aan vlootoefeningen tot haar buiten dienststelling op 22 december 1937. Op 25 september 1939 werd zij opnieuw in dienst gesteld, met patrouille- en opleidingsopdrachten vanuit San Francisco. In april 1941 verplaatste zij naar Pearl Harbor voor oorlogsvoorbereiding.

Op 7 december 1941 bevond zij zich in Pearl Harbor tijdens de Japanse aanval. De bemanning vuurde op aanvallende vliegtuigen en zag een toestel in het water neerstorten. Later die dag vuurde het schip per vergissing op de Amerikaanse onderzeeër USS Thresher.

In februari 1942 escorteerde zij een konvooi naar Pago Pago en legde mijnen bij Tutuila, gevolgd door mijnen bij Nadi op Fiji. In juni 1942 escorteerde zij konvooien naar Midway en legde mijnen bij Espiritu Santo. Op 27 augustus 1942 sloot de Gamble zich aan bij een taakgroep richting Guadalcanal. Op 29 augustus werd een grote vijandelijke onderzeeër waargenomen. Na meerdere dieptebomaanvallen kwamen grote olievlekken, dekplanken en een luchtbel aan de oppervlakte. Later werd het doel geïdentificeerd als de Japanse I-123, die een noodbericht had verzonden dat zij onder zware aanval lag.

Diezelfde dag voer de Gamble naar Nura Island om vier gestrande vliegers van het vliegdekschip USS Saratoga te redden. Op 31 augustus bracht zij 158 mariniers naar Guadalcanal, patrouilleerde bij Lunga Roads en escorteerde later de William Ward Burrows naar Espiritu Santo.

Op 6 mei 1943 legde de Gamble samen met de Preble en Breese meer dan 250 mijnen in de Blackett Strait. In de nacht van 7 op 8 mei voeren vier Japanse torpedobootjagers dit gebied binnen, waarbij de Kuroshio zonk en de Oyashio en Kagero zwaar beschadigd werden. In juni 1943 legde zij mijnen bij New Georgia en keerde in juli terug naar de Verenigde Staten voor onderhoud.

In november 1943 legde zij mijnen bij Empress Augusta Bay en Bougainville Strait, waarna zij tot oktober 1944 actief bleef in de Salomonseilanden. In februari 1945 verleende zij vuursteun bij Iwo Jima en bracht zij een munitiedepot bij Mount Suribachi tot ontploffing. Op 18 februari werd zij door twee bommen getroffen, waarbij vijf bemanningsleden omkwamen, één vermist raakte en acht gewond raakten. Het schip werd zwaar beschadigd en later buiten dienst gesteld.

Na de aanval bij Iwo Jima in februari 1945 werd de zwaar beschadigde USS Gamble naar Saipan gesleept, waar zij op 24 februari 1945 aankwam voor reparatie naast de Hamul. Op 16 en 17 mei 1945 werd het schip door de USS ATR-52 van Saipan naar Guam gesleept. Hoewel er aanvankelijk nog hoop bestond op herstel, werd de Gamble op 1 juni 1945 buiten dienst gesteld. Op 16 juli 1945 werd zij buiten de haven van Apra, Guam, tot zinken gebracht.

Conclusie

De USS Gamble diende in zowel de Eerste als de Tweede Wereldoorlog in verschillende rollen. Na haar ombouw tot lichte mijnenlegger werd zij ingezet voor mijnenlegoperaties, escorte- en patrouilletaken in de Stille Oceaan. Het schip speelde een rol in meerdere gevechtsoperaties, waaronder de Guadalcanal-campagne, mijnenlegacties in de Salomonseilanden en vuursteun bij Iwo Jima. Het ontbreken van sensoren en een Combat Information Center (CIC) maakte dat het schip vanaf 1943 volgens de militaire normen van die tijd verouderd was. Ondanks deze beperking bleef zij inzetbaar tot haar zware beschadiging in 1945 leidde tot haar buiten dienst stelling en uiteindelijke vernietiging.

Bronnen en meer informatie

  1. Afbeelding: Naval History & Heritage Command , Public domain, via Wikimedia Commons
  2. Hinman, Charles R., en Douglas E. Campbell (2019). The Submarine Has No Friends: Friendly Fire Incidents Involving U.S. Submarines During World War II. Syneca Research Group, Inc. ISBN 978-0-359-76906-3.

  3. Bronnen voor historisch onderzoek 1800–1946