Richard Nelson Gale (1896–1982) was een Britse legerofficier die diende in zowel de Eerste als de Tweede Wereldoorlog. Hij werd onderscheiden voor moed in de frontlinies tijdens de Eerste Wereldoorlog en kreeg later het bevel over luchtlandingstroepen in de Tweede Wereldoorlog, waaronder de 6th Airborne Division tijdens D-Day. Gale speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling en inzet van de Britse luchtlandingseenheden en bekleedde na de oorlog hoge functies binnen het leger en de NAVO. Zijn carrière besloeg meer dan vier decennia, waarin hij verschillende leidinggevende posities vervulde, zowel in actieve oorlogsoperaties als in strategische stafrollen.
Vroege leven en opleiding
Richard Nelson Gale werd geboren op 25 juni 1896 in Londen, als zoon van koopman Wilfred Gale uit Hull en Helen Webber Ann, dochter van Joseph Nelson uit Townsville, Queensland. Zijn jeugd bracht hij deels door in Australië en Nieuw-Zeeland, waar zijn vader werkte in de verzekeringsbranche. In 1906 keerde het gezin terug naar Engeland, waar Gale onderwijs volgde aan de Merchant Taylors’ School in Northwood en later aan de Aldenham School in Hertfordshire. Hij verbleef ook korte tijd als kostganger op King Edward VI School in Stratford-upon-Avon.
Na zijn schooltijd ambieerde Gale een loopbaan als artillerieofficier, maar hij voldeed aanvankelijk niet aan de toelatingseisen voor de Royal Military Academy in Woolwich. Hij ging werken in de verzekeringsbranche, maar besloot zich alsnog te kwalificeren voor het leger door zijn fysieke conditie te verbeteren en zijn studieprestaties op te voeren.
Deelname aan de Eerste Wereldoorlog
Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 was Gale net 18 jaar oud. Hij werd aanvankelijk afgekeurd voor militaire dienst vanwege onvoldoende medische geschiktheid. In 1915 werd hij toegelaten tot het Royal Military College in Sandhurst en op 22 december van dat jaar benoemd tot tweede luitenant bij het Worcestershire Regiment. Kort daarna meldde hij zich voor een machinegeweeropleiding, maar werd in plaats daarvan direct overgeplaatst naar het Machine Gun Corps (MGC).
In maart 1916 werd Gale naar het Westelijk Front gestuurd, waar hij diende bij de 164th Machine Gun Company, onderdeel van de 55th (West Lancashire) Division. Hij nam deel aan de Slag aan de Somme en diende later in de Ieperboog. In juni 1917 was hij betrokken bij de inname van Wytschaete. Tijdens de Duitse Lenteoffensief in maart 1918 toonde hij bijzonder leiderschap door met zijn sectie machinegeweren de terugtocht van infanterie te dekken en onder vijandelijk vuur paarden los te maken van vernietigde affuiten, waarvoor hij werd onderscheiden met het Military Cross. Tegen het einde van de oorlog had hij de rang van kapitein bereikt en nam hij deel aan het geallieerde eindoffensief.
Interbellum
Na de wapenstilstand meldde Gale zich in 1919 voor dienst in India bij het 12th Battalion van het MGC. In 1922, na de opheffing van het Machine Gun Corps, keerde hij terug naar het Worcestershire Regiment. Hij diende bij de Machine Gun School in India en trouwde in 1924 met Ethel Maude Larnack Keene. In 1930 volgde hij de Staff College-opleiding in Quetta, waarna hij stafposities bekleedde in India en later in Groot-Brittannië.
In de jaren dertig vervulde Gale verschillende functies, waaronder brigade-majoor en stafofficier op het War Office. Hij werd betrokken bij het opstellen van trainingshandleidingen en had rond 1938 de rang van majoor. Zijn ervaringen in deze periode droegen bij aan zijn latere nadruk op opleiding en tactische innovatie binnen het Britse leger.
Deelname aan de Tweede Wereldoorlog
Vroege oorlogsperiode
In 1940 kreeg Gale het bevel over het 2/5th Battalion van het Leicestershire Regiment, een territoriale eenheid binnen de 46th Infantry Division. Begin 1941 werd hij benaderd om het pas gevormde 1st Parachute Brigade te leiden, onderdeel van de nieuwe Britse luchtlandingstroepen. Hij stelde zelf zijn compagniescommandanten aan en ontwikkelde trainingsmethoden gericht op zelfstandigheid en initiatief bij officieren en manschappen.
Bruneval Raid en opbouw van de 6th Airborne Division
In februari 1942 voerde een compagnie uit zijn brigade, onder bevel van John Frost, de succesvolle Bruneval Raid uit, waarbij onderdelen van een Duitse radarinstallatie werden buitgemaakt. Kort daarna werd Gale overgeplaatst naar het War Office als Director of Air, waar hij verantwoordelijk was voor de coördinatie tussen het leger en de Royal Air Force over het gebruik van luchtlandingstroepen.
In 1943 kreeg Gale het bevel over de nieuwe 6th Airborne Division, die hij in minder dan een jaar klaarstoomde voor deelname aan de geallieerde invasie van Normandië. Onder zijn leiding voerde de divisie in de nacht van 5 op 6 juni 1944 Operation Tonga uit, waarbij bruggen over de Orne en het Caen-kanaal werden veiliggesteld en Duitse artilleriestellingen werden uitgeschakeld.
Na de oorlog
Na de capitulatie van Duitsland in mei 1945 kreeg Gale het bevel over I Airborne Corps. In juli werd hij met zijn staf naar India gestuurd om deel te nemen aan de gevechten tegen Japan. Er werden plannen gemaakt voor luchtlandingsoperaties in Zuidoost-Azië, waaronder een mogelijke inname van Bangkok, maar de Japanse overgave in augustus 1945 maakte deze inzet overbodig.
In 1946 werd Gale benoemd tot commandant van de 1st Infantry Division in Egypte en later in Palestina, tijdens de periode van politieke spanningen tussen Joodse en Arabische gemeenschappen. In 1948 werd hij aangesteld als commandant van de Britse troepen in Egypte. Daarna volgde een benoeming als Director-General of Military Training in Londen.
In 1952 werd hij bevorderd tot generaal en benoemd tot Commander-in-Chief van de Northern Army Group en de British Army of the Rhine (BAOR). In 1958 keerde hij terug uit zijn pensioen om Field Marshal Bernard Montgomery op te volgen als Deputy Supreme Allied Commander Europe bij de NAVO. Gale bekleedde deze functie tot zijn definitieve pensionering in 1960.
Militaire rangen
1915: Tweede luitenant
1916: Luitenant (tijdelijk)
1917: Luitenant (vast)
1918: Kapitein
1930: Kapitein (Duke of Cornwall’s Light Infantry)
1936: Majoor
1940: Luitenant-kolonel (waarnemend)
1943: Generaal-majoor (waarnemend)
1945: Luitenant-generaal (waarnemend)
1952: Generaal
Onderscheidingen
Knight Grand Cross of the Order of the Bath (1954)
Knight Commander of the Order of the British Empire (1950)
Distinguished Service Order (1944)
Military Cross (1918)
Vermeldingen in dispatches (1945, 1949)
Commander of the Legion of Merit (Verenigde Staten, 1948)
Officier in de Legion of Merit (Verenigde Staten, 1944)
Commandeur de la Légion d’honneur (Frankrijk, 1956)
Croix de Guerre met Palm (Frankrijk, 1956)
Grand Officier de la Couronne (België)
Conclusie
Richard Nelson Gale had een lange en veelzijdige militaire loopbaan die de grote conflicten van de twintigste eeuw omvatte. Zijn ervaring als frontofficier in de Eerste Wereldoorlog vormde zijn benadering van leiderschap en tactiek in de Tweede Wereldoorlog. Als commandant van de 6th Airborne Division tijdens D-Day leverde hij een belangrijke bijdrage aan het succes van de geallieerde landingen in Normandië. Na de oorlog vervulde hij invloedrijke posities in het Britse leger en bij de NAVO. Gale wordt herinnerd als een officier die de nadruk legde op mobiliteit, initiatief en opleiding, en wiens loopbaan een brug sloeg tussen traditionele oorlogsvoering en de moderne strategieën van het midden van de twintigste eeuw.
Bronnen en meer informatie
- Afbeelding: Christie (Sgt), No 5 Army Film & Photographic Unit, Public domain, via Wikimedia Commons
Crookenden, Napier (1976). DropZone Normandy: the story of the American and British airborne assault on D Day 1944. London (UK): Ian Allan. OCLC 249433658. ISBN 978-0-7110-0765-3.
Dover, Victor (1981). The Sky Generals. Cassell. ISBN 0-304-30480-8.
Mead, Richard (2007). Churchill’s Lions: A biographical guide to the key British generals of World War II. Stroud (UK): Spellmount. ISBN 978-1-86227-431-0.
Smart, Nick (2005). Biographical Dictionary of British Generals of the Second World War. Barnsley: Pen & Sword. ISBN 978-1-84415-049-6.
Gale, Richard (1968). Call to Arms: An Autobiography. London (UK): Hutchinson. ISBN 0-09-086430-1.
