Otto von Emmich: Pruisisch generaal 1848–1915

Albert Theodor Otto von Emmich (1848–1915) was een Pruisische generaal van de infanterie die een prominente rol speelde tijdens de beginfase van de Eerste Wereldoorlog. Hij verwierf bekendheid door zijn leiding bij de belegering en inname van Luik in augustus 1914, waarvoor hij als eerste in de oorlog werd onderscheiden met de hoogste Pruisische militaire onderscheiding, de Pour le Mérite. Zijn militaire loopbaan strekte zich uit van de Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog tot aan zijn deelname aan grootschalige operaties in zowel West- als Oost-Europa.

Vroege leven en opleiding

Emmich werd op 4 augustus 1848 geboren in Minden in het Koninkrijk Pruisen. Hij was de zoon van kolonel Adolf Julius Theodor Emmich en Auguste Therese Adel, geboren Hagspihl. Zijn opvoeding vond plaats binnen een militair milieu, wat hem vroeg richting de krijgsmacht leidde. Op 3 juli 1866 trad hij als Fahnenjunker toe tot het Infanterie-Regiment „Graf Bülow von Dennewitz“ (6. Westfälisches) Nr. 55. In 1868 werd hij benoemd tot leutnant. Tijdens de Frans-Duitse Oorlog van 1870–1871 diende hij als adjudant en nam deel aan de veldslagen bij Spicheren, Colombey-Nouilly en Gravelotte-St. Privat, evenals aan het beleg van Metz.

Deelname aan de Eerste Wereldoorlog

Slag om Luik

Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in augustus 1914 kreeg Emmich het bevel over de Maasarmee, samengesteld uit infanteriebrigades, cavaleriedivisies en zware artillerie. Zijn opdracht was de inname van Luik, dat de toegang tot België en verder Frankrijk controleerde. Op 5 augustus begon het bombardement op de Belgische forten. De Duitse troepen troffen hevige tegenstand en moesten zware artillerie inzetten. Op 7 augustus viel de stad, terwijl de laatste forten zich pas op 16 augustus overgaven. Voor zijn leiding ontving Emmich de Pour le Mérite.

Verdere inzet aan het Westfront

Na de inname van Luik werd de Maasarmee ontbonden en keerde Emmich terug naar het bevel van het X. Armee-Korps. Met dit korps nam hij deel aan de Slag aan de Sambre en de Slag bij St. Quentin in augustus 1914. Tijdens de Eerste Slag aan de Marne werd zijn korps tegengehouden bij de Petit Morin en raakte het betrokken bij de overgang naar een stellingenoorlog nabij Reims.

Oostfront en Gorlice-Tarnów

In april 1915 werd het X. Armee-Korps verplaatst naar het Oostfront en toegevoegd aan het 11e leger van August von Mackensen. Tijdens het Gorlice-Tarnów-offensief leidde Emmich versterkte eenheden in gevechten tegen het Russische leger. Zijn troepen staken de San-rivier over en namen Lubaczów in. Voor zijn aandeel in deze successen ontving hij op 14 mei 1915 de Eikenloof bij de Pour le Mérite. De daaropvolgende zomer rukte zijn korps verder op naar Krasnystaw, Biskupice en de Bug-rivier.

Laatste maanden

In september 1915 werd het korps teruggevoerd naar het Westfront. Emmichs gezondheid verslechterde en hij moest het commando overdragen aan Walther Freiherr von Lüttwitz. Op 22 december 1915 overleed hij in Hannover aan de gevolgen van slagaderverkalking.

Na de oorlog

Na zijn dood in 1915 werd Emmich in Hannover met militaire eer begraven. Zijn graf werd ontworpen door architect Paul Wolf en geldt als een eregraf. In Hannover en andere Duitse steden werden straten, pleinen en kazernes naar hem vernoemd. Later werden verschillende van deze herdenkingen herzien vanwege kritische reflecties op oorlogsmisdaden die onder zijn bevel plaatsvonden in België.

Militaire rangen

• Fahnenjunker: 3 juli 1866

• Leutnant: 8 februari 1868

• Oberleutnant: 14 december 1871

• Hauptmann: 13 januari 1880

• Major: 18 augustus 1889

• Oberstleutnant: 13 mei 1895

• Oberst: 17 juni 1897

• Generalmajor: 18 mei 1901

• Generalleutnant: 14 februari 1905

• General der Infanterie: 29 mei 1909

Onderscheidingen

• Pour le Mérite (7 augustus 1914)

• Eikenloof bij de Pour le Mérite (14 mei 1915)

• Grootkruis in de Orde van de Rode Adelaar

• Kroonorde, 1e klasse

• IJzeren Kruis 2e klasse (1870)

• IJzeren Kruis 1e klasse (1914)

• Orde van de IJzeren Kroon (Oostenrijk-Hongarije)

• Orde van Leopold (België), Grootkruis

• Diverse onderscheidingen van Duitse vorstendommen zoals Baden, Oldenburg en Schaumburg-Lippe

Conclusie

Otto von Emmich vertegenwoordigt een generatie Duitse officieren die hun loopbaan begonnen in de negentiende eeuw en uitmondden in sleutelrollen tijdens de Eerste Wereldoorlog. Zijn naam is vooral verbonden aan de belegering van Luik, de eerste grote slag van de oorlog. Zijn loopbaan illustreert de opkomst van moderne oorlogsvoering, met nadruk op zware artillerie en grootschalige operaties. Hoewel hij in zijn tijd aanzienlijke erkenning ontving, kreeg zijn nagedachtenis later een kritischer beoordeling door de herinterpretatie van oorlogshandelingen.

Bronnen en meer informatie

1. Afbeelding: Alexander Möhlen, Public domain, via Wikimedia Commons

2. Keegan, John (1998). The First World War. London: Hutchinson. ISBN 978-0-09-180178-6.

3. Wegner, Günter (1990). Stellenbesetzung der Deutschen Heere 1815–1939. Band 1: Die Höheren Kommandostellen. Osnabrück: Biblio-Verlag. ISBN 3-7648-1779-8.

4. Wegner, Günter (1992). Stellenbesetzung der Deutschen Heere 1815–1939. Band 2: Infanterie-Regimenter, Jäger- und MG-Bataillone. Osnabrück: Biblio-Verlag. ISBN 3-7648-1782-8.

5. Hildebrand, Karl-Friedrich; Zweig, Christian (1999). Die Ritter des Ordens Pour le Mérite. Band 1: A–G. Osnabrück: Biblio Verlag. ISBN 3-7648-2505-7.

6. Tuchman, Barbara (1962). The Guns of August. New York: Macmillan. ISBN 978-0-02-620310-3.

7. Bronnen: Bronnen voor historisch onderzoek 1800–1946