
Brigadegeneraal John Field was een Australisch officier die een leidende rol speelde in de militaire campagnes van de Tweede Wereldoorlog. Zijn carrière begon in de Citizens Military Force en leidde uiteindelijk tot het commando over een brigade in het Pacifisch gebied. Zijn inzet strekte zich uit van de verdediging van Tobroek tot de campagne op Bougainville. Naast zijn militaire carrière werkte hij als ingenieur en bekleedde hij na de oorlog een leidinggevende positie bij de State Electricity Commission van Victoria.
Vroege leven en opleiding
John Field werd geboren op 10 april 1899 in Castlemaine, Victoria, als zoon van kolonel John Woodhouse Barnett Field en Emily Bennett. Al op jonge leeftijd kwam hij in aanraking met militaire discipline; op elfjarige leeftijd werd hij bugelblazer bij het regiment van zijn vader, het 8th Australian Infantry Regiment. Hij volgde onderwijs aan de Castlemaine High School en de Castlemaine Technical School. Op vijftienjarige leeftijd begon hij als leerling bij Thompson & Co. Pty Ltd, waar hij zich specialiseerde in centrifugaalpompen en pompsystemen en doorgroeide tot hoofdontwerper.
In 1922 trouwde hij met Kate Corlett. Kort daarna werd hij benoemd tot luitenant in het 7th Battalion van de Citizens Military Force. In 1926 accepteerde hij een functie aan de faculteit werktuigbouwkunde van de Universiteit van Tasmanië. Daar gaf hij colleges in tekenen, ontwerp en techniek en werkte hij parttime aan een Bachelor of Education. In 1932 won hij een essaywedstrijd van het leger met een verhandeling over de invloed van moderne technologie op militaire tactiek.
Interbellum: militaire en civiele loopbaan
Gedurende het interbellum combineerde Field een civiele loopbaan als ingenieur en docent met een actieve rol binnen de Citizen Military Forces. In deze periode klom hij op tot de rang van majoor, die hij op 30 november 1936 bereikte. Zijn essay “The New Warfare”, bekroond met de gouden medaille van het leger, toont zijn vooruitziende blik op het gebied van moderne oorlogsvoering en technologie. Hij was actief betrokken bij strategische planning en werd meerdere malen overgeplaatst naar diverse militaire districten, zoals het 6th Military District.
Tegelijkertijd bouwde hij zijn academische carrière verder uit aan de Universiteit van Tasmanië. Zijn technische kennis zou later van grote waarde blijken bij de bouw van militaire infrastructuur in het Pacifisch gebied. Zijn unieke combinatie van technische deskundigheid en militaire ervaring vormde de basis voor zijn latere rol in de Tweede Wereldoorlog.
Deelname aan de Tweede Wereldoorlog
Na de uitbraak van de oorlog werd Field op 13 oktober 1939 opgenomen in de Second Australian Imperial Force met de rang van luitenant-kolonel. Hij kreeg het commando over het 2/12th Battalion, dat aanvankelijk werd ingezet in Groot-Brittannië als verdediging tegen een mogelijke Duitse invasie. Eind 1940 werd het bataljon overgeplaatst naar Egypte, waar het zich voorbereidde op woestijnoorlogvoering. In april 1941 werd het bataljon ingezet bij de verdediging van Tobroek.
Na de inzet in Tobroek volgde een periode van hergroepering en training in Palestina en Syrië. Begin 1942 keerde Field terug naar Australië. Daar werd hij op 8 mei gepromoveerd tot tijdelijk brigadegeneraal en kreeg hij het bevel over de 7th Brigade. Kort daarna werd hij commandant van Milne Force in Papoea, waar hij leiding gaf aan de aanleg van infrastructuur in Milne Bay. Zijn ingenieurskennis werd ingezet bij de aanleg van vliegvelden en wegen. Tijdens de slag om Milne Bay keerde hij terug naar de 7th Brigade en werd hij onderscheiden voor zijn rol in deze strijd.
In 1943 werd de brigade opnieuw ingezet in Nieuw-Guinea. In september van dat jaar overleefde Field een vliegtuigongeluk en wist hij met zijn groep na negen dagen door de jungle Madang te bereiken. Later werd de brigade overgeplaatst naar Bougainville, waar zij deelnam aan gevechten bij Pearl Ridge en Slater’s Knoll. Voor zijn leiding bij deze campagnes werd hij vermeld in officiële verslagen en benoemd tot Commandeur in de Orde van het Britse Rijk.
Na de oorlog
Na het beëindigen van de gevechtshandelingen keerde Field terug naar Australië, waar hij betrokken was bij het proces van demobilisatie. Vanaf 11 januari 1946 tot 10 januari 1949 diende hij als aide-de-camp van de gouverneur-generaal. Vervolgens ging hij op 27 november 1949 over naar de Reserve van Officieren. In december begon hij aan een civiele loopbaan bij de State Electricity Commission van Victoria als assistent-generaal superintendent van de Yallourn-centrale. In 1951 werd hij gepromoveerd tot algemeen superintendent, een functie die hij bekleedde tot zijn pensionering in 1964.
Field overleed op 12 mei 1974 in St Kilda, Victoria, en werd gecremeerd. Hij liet een vrouw en drie dochters na.
Militaire Rangen
John Field doorliep een militaire loopbaan die begon als luitenant in 1923 binnen de Citizens Military Force. Hij werd kapitein in 1925 en majoor in 1936. Bij zijn toetreding tot de Second Australian Imperial Force in 1939 had hij de rang van luitenant-kolonel. Op 8 mei 1942 werd hij bevorderd tot tijdelijk brigadegeneraal tijdens zijn aanstelling als commandant van de 7th Brigade. Na de oorlog diende hij als aide-de-camp met de rang van brigadegeneraal en sloot zijn militaire carrière af bij de Reserve van Officieren.
Onderscheidingen
Field werd tijdens en na de oorlog onderscheiden voor zijn militaire verdiensten. Voor zijn inzet in Milne Bay ontving hij de Distinguished Service Order. Daarnaast werd hij op 2 september 1943 bekroond met de Efficiency Decoration. Zijn bijdragen aan de gevechten op Bougainville werden erkend met een benoeming tot Commandeur in de Orde van het Britse Rijk op 21 februari 1946. Bovendien werd hij tweemaal vermeld in officiële militaire verslagen, respectievelijk op 30 december 1941 en 15 april 1947.
Conclusie
John Field speelde een belangrijke rol in de Australische krijgsgeschiedenis van de twintigste eeuw. Zijn loopbaan kenmerkte zich door een combinatie van technische expertise en militaire ervaring. Tijdens de Tweede Wereldoorlog toonde hij zich een bekwaam commandant in zowel Noord-Afrika als de Stille Zuidzee. Zijn verdiensten werden erkend met diverse onderscheidingen. Na de oorlog zette hij zijn loopbaan voort in de energiesector. Zijn leven weerspiegelt de veelzijdige inzetbaarheid van officieren in oorlog en wederopbouw.
Bronnen en meer informatie
- Afbeelding: See page for author, Public domain, via Wikimedia Commons
- Belham, David; Denham, Peter (2009). The Blue Diamonds: The History of 7th Brigade, 1915–2008. Puckapunyal, Victoria: Department of Defence. OCLC 525034269.
- Gill, G. Hermon (1968). Royal Australian Navy, 1942–1945. Australia in the War of 1939–1945. Series 2 – Navy. Vol. 1. Canberra: Australian War Memorial. OCLC 65475.
- Londey, Peter (1996). “Field, John (1899–1974)”. Australian Dictionary of Biography. National Centre of Biography, Australian National University. ISBN 978-0-522-84459-7. ISSN 1833-7538. OCLC 70677943.
- Bronnen voor historisch onderzoek 1800–1946









