Erhard Raus (8 januari 1889 – 3 april 1956) was een Oostenrijkse generaal in de Wehrmacht van nazi-Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij diende voornamelijk op het Oostfront en klom op tot de rang van Generaloberst (kolonel-generaal). Samen met Alexander Löhr en Lothar Rendulic behoorde hij tot de weinige Oostenrijkers die deze rang in de Duitse strijdkrachten bereikten. Na de oorlog stond hij bekend om zijn militaire analyses en publicaties over tanktactieken op het Oostfront.
Vroege Leven en Militaire Loopbaan
Raus werd geboren in Oostenrijk-Hongarije en trad op achttienjarige leeftijd toe tot de officiersopleiding in Brno. Na zijn opleiding werd hij gestationeerd in Cormòns, een stad in het huidige Italië. Tijdens de Eerste Wereldoorlog vocht hij aan het oostfront, met name in Zuid-Polen. Hij diende als commandant van een compagnie fietsinfanterie, een eenheid die mobiliteit combineerde met gevechtseffectiviteit.
Na het einde van de oorlog sloot Raus zich aan bij het nieuw gevormde Oostenrijkse leger. Hij bekleedde verschillende posities, waaronder commandant van het fietsinfanteriebataljon in Wenen en docent tactiek aan de militaire academie. Zijn carrière in het Oostenrijkse leger eindigde met de Anschluss in 1938, waarna hij overstapte naar de Wehrmacht.
Overgang naar de Wehrmacht en Vroege Tweede Wereldoorlog
Na de annexatie van Oostenrijk door nazi-Duitsland in 1938 trad Raus in dienst bij de Duitse strijdkrachten. Hij werd aanvankelijk aangesteld als militair attaché bij de Duitse ambassade in Rome, een diplomatieke functie die hem strategische inzichten verschafte over de internationale verhoudingen voorafgaand aan de oorlog.
Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog werd Raus teruggeroepen voor actieve dienst. Zijn expertise in mobiele oorlogsvoering werd al snel erkend, en hij kreeg commando’s binnen pantserdivisies. In september 1941 werd hij benoemd tot waarnemend commandant van de 6e Pantserdivisie tijdens Operatie Barbarossa, de Duitse invasie van de Sovjet-Unie.
Tweede Wereldoorlog en Oorlogsvoering aan het Oostfront
Operatie Barbarossa en Slag om Moskou
Onder zijn bevel nam de 6e Pantserdivisie deel aan Operatie Typhoon, de aanval op Moskou in het najaar van 1941. De eenheid opereerde onder Heeresgruppe Mitte en voerde offensieven uit tegen de Sovjet-troepen. Tijdens deze gevechten toonde Raus zich een vaardig tacticus in gepantserde oorlogsvoering. Op 11 oktober 1941 werd hij onderscheiden met het Ridderkruis van het IJzeren Kruis.
Na zware verliezen en toenemende tegenstand van het Rode Leger werd de Duitse opmars gestuit. De 6e Pantserdivisie werd in april 1942 teruggetrokken naar Frankrijk voor herstel en herbevoorrading. Raus werd op 29 april 1942 officieel benoemd tot commandant van de divisie.
Slag om Koersk en Terugtrekking over de Dnjepr
In november 1942 keerde de 6e Pantserdivisie terug naar het Oostfront. In de zomer van 1943 nam Raus deel aan Operatie Citadel, de Duitse aanval op de Sovjet-stellingen bij Koersk. De operatie mislukte en betekende een strategisch keerpunt aan het Oostfront. Na de nederlaag bij Koersk was Raus verantwoordelijk voor de gevechtsmatige terugtrekking van de Duitse troepen over de Dnjepr-rivier.
Zijn inspanningen om de terugtocht van troepen en materieel te coördineren werden opgemerkt binnen de Wehrmacht. In december 1943 werd hij benoemd tot waarnemend commandant van het 4e Pantserleger. Hij leidde de troepen bij de defensieve operaties en de evacuatie van materieel, waaronder duizenden stuks vee en paarden die door de Duitse troepen waren gevorderd.
Laatste Jaren van de Oorlog: 1e en 3e Pantserleger
Raus kreeg in 1944 het bevel over het 1e Pantserleger en later over het 3e Pantserleger. In augustus 1944 voerde hij operaties uit tegen het oprukkende Rode Leger en probeerde hij de Duitse verdedigingslinies te stabiliseren. Tijdens deze periode had hij ook het bevel over eenheden zoals het III SS Pantserkorps en het XI SS Legerkorps.
Naarmate de oorlog vorderde en de militaire situatie voor Duitsland verslechterde, werd het steeds moeilijker om effectieve verdedigingsstrategieën te handhaven. In maart 1945 kreeg Raus het bevel over Armeegruppe Tettau, een samengestelde eenheid die was belast met defensieve operaties tegen de oprukkende geallieerde troepen. Kort voor het einde van de oorlog werd hij van zijn bevel ontheven en gevangengenomen door de geallieerden.
Na de Oorlog en Militaire Analyses
Na de capitulatie van nazi-Duitsland in mei 1945 werd Raus als krijgsgevangene vastgehouden. In tegenstelling tot veel andere hoge Wehrmacht-officieren werd hij niet vervolgd voor oorlogsmisdaden. Na zijn vrijlating wijdde hij zich aan het analyseren van militaire strategieën en schreef hij diverse werken over pantseroorlogsvoering.
Zijn publicaties, waaronder Panzer Operations: The Eastern Front Memoir of General Raus, 1941–1945, werden vooral in militaire kringen gewaardeerd. Hij beschreef hierin de tactieken die de Wehrmacht gebruikte en analyseerde de gevechten tegen het Rode Leger. Zijn werk werd opgenomen in Amerikaanse militaire studies over gepantserde oorlogsvoering.
Raus overleed op 3 april 1956 en werd met militaire eer begraven in Wenen.
Onderscheidingen
Tijdens zijn militaire carrière ontving Raus verschillende onderscheidingen, waaronder:
- IJzeren Kruis (1939) – 2e Klasse (29 juni 1941) en 1e Klasse (6 juli 1941)
- Duits Kruis in Goud (14 februari 1943)
- Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof
- Ridderkruis (11 oktober 1941)
- Eikenloof (22 augustus 1943)
Gepubliceerde Werken
Na de oorlog publiceerde Raus verschillende werken over militaire strategieën en tanktactieken. Enkele van zijn bekende publicaties zijn:
- Panzer Operations: The Eastern Front Memoir of General Raus, 1941–1945
- Peculiarities of Russian Warfare (1949)
- Tactics in Unusual Situations (1951)
- Effects of Climate on Combat in European Russia (1952)
Conclusie
Erhard Raus speelde een belangrijke rol als commandant op het Oostfront tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zijn ervaring in gepantserde oorlogsvoering en zijn bijdragen aan militaire tactieken maakten hem tot een invloedrijke figuur binnen de Wehrmacht. Na de oorlog droeg hij bij aan de militaire geschiedschrijving door zijn analyses en publicaties. Zijn werk blijft relevant in de studie van tankoorlogsvoering en strategische defensie.
Bronnen en meer informatie
- Heuer, Gerd F. (1988). Die Generalobersten des Heeres. Inhaber höchster deutscher Kommandostellen 1933–1945. Rattstatt: Moewig. ISBN 978-3-8118-1408-4.
- Patzwall, Klaus D.; Scherzer, Veit (2001). Das Deutsche Kreuz 1941–1945: Geschichte und Inhaber Band II. Norderstedt: Verlag Klaus D. Patzwall. ISBN 978-3-931533-45-8.
- Raus, Erhard; Newton, Steven H. (2003). Panzer Operations: The Eastern Front Memoir of General Raus, 1941–1945. Cambridge: Da Capo Press. ISBN 978-0-306-81247-7.
- Thomas, Franz (1998). Die Eichenlaubträger 1939–1945 Band 2: L–Z. Osnabrück: Biblio-Verlag. ISBN 978-3-7648-2300-9.
- Bronnen Mei1940
