SIGNAAL 1ste DECEMBER AFL. 1943 NR. 23

0
613

Het type “vliegend fort” , dat bij een enkelen terreuraanval zoo’n gevoelige nederlaag leed, heeft een zogenaamd “montagegewicht” – dat is het vlieggewicht der machine zonder wapens, bommen, benzine en olie – van ongeveer 18 ton. Deze vliegtuigen hebben vier Wright-Cyclone? –motoren met ingebouwde turbines met aflaat voor gassen. De motoren hebben een startprestatie (d.w.z. een korte maximumprestatie) van

1200 pk, de vliegprestatie op 7000 meter hoogte ligt ongeveer bij 1100 pk . De grootste snelheid der machine bedraagt circa 450 kilometer per uur op een hoogte van 9000 meter. Ter verdediging tegen jagers is het vliegtuig met 10 tot 12 zware machinegeweren uitgerust. De bemanning er van bestaat uit 4 officieren en 5 man, namelijk 2 piloten, 1 waarnemer, 1 bomtirailleur, 2 mechaniciens, 2 marconisten en 1 kanonnier. Tijdens de luchtgevechten staat de heele bemanning met uitzondering van de piloot aan de machinegeweren.

Van het 18 ton “montagegewicht” van zoo’n “vliegend fort” bestaat op z’n minst 40 % uit duraluminium, dat zijn circa 7,5 ton. Het verlies van 121 bommenwerpers op een dag beteekent dus ook, dat 907,5 ton duraluminium aan het Amerikaanse oorlogspotentieel worden onttrokken. Deze 907,5 ton, die voor de Duitse bewapeningsindustrie een welkom geschenk zijn, vullen 90 spoorwegwagons van elk 10 ton – dat zijn twee lange goederentreinen. Van dit aluminium hadden ongeveer 20 millioen pannen gefabriceerd kunnen worden!

Dit verlies van de Engelschen en Amerikanen betekent echter veel meer, want aluminium wordt uit bauxiet gewonnen en wel in de verhouding 1 : 4. De Amerikanen moeten dus voor het winnen van deze 90 goederenwagons vol aluminium 360 goederenwagons bauxiet smelten. Voor het smelten van deze hoeveelheid zijn weer circa 25 millioen kilowattuur stroom nodig, wat overeenkomt met het dagelijksche stroomverbruik van een industrieland met ongeveer 20 millioen inwoners.

Als een leek eens een kijkje neemt in een gecompliceerd technisch gevechtsvliegtuig, ziet hij een warwinkel van kabels en toestellen. In den cockpit zit de piloot voor tal van controlemeters voor den oliedruk, de benzine en de hydraulische pompen.

Daar zien we vele toestellen, die de vliegers kortweg blindvlieg-uitrusting noemen, met kunstmatigen horizon, magnetische en andere kompassen, hoogte-, snelheids-, stijgings- en dalingsmeters.

Behalve de laaddrukmeter voor de compressoren en de toerentellers der motoren is daar dan het vliegmechanisme, waarvan alle draden in den stuurknuppel bijeenkomen. Dan hebben we nog de start- en landingskleppen, hefboom en schakelaar voor het uitlaten en intrekken van de wielen en voor de propellerbladen.

De waarnemer moet haast net zoveel toestellen bedienen, die voor de navigatie en voor de observatie van de weergesteldheid onontbeerlijk zijn.

Het bommendoeltoestel met zijn optische fijnheden is een klein kunstwerk op zichzelf.

———-

Bron:

Het in Nederland door de Duitse bezetter uitgegeven blad SIGNAAL.

Verzameling F.J.J. de Gooijer

———

‘The Flying Fortress’ en de Nazi propaganda.

De opmerking over de 907,5 ton, die voor de Duitse bewapeningsindustrie een welkom geschenk is : Het lijkt op een uitspraak van Johan Cruijf: “Ieder nadeel heeft zijn voordeel” .