Operatie Krohcol, ook bekend als de Slag om The Ledge, was een Britse landoperatie in december 1941 waarbij een colonne vanuit Kroh Zuid-Thailand binnentrok. De opdracht was om The Ledge, een smalle wegpassage richting Pattani, te vernielen en zo de Japanse opmars te vertragen. Door vertragingen en tegenstand onderweg was de passage al bezet door Japanse troepen voordat de vernieling kon worden uitgevoerd.
Militaire en Politieke Situatie
In december 1941 landden Japanse troepen in Malaya en Zuid-Thailand. Vanuit Songkhla en Pattani rukten zij zuidwaarts op, terwijl Britse en Commonwealth-eenheden in Noord-Malaya verdedigingsposities innamen. Voor de 11e Indiase Infanteriedivisie betekende dit een risico voor verbindingsroutes en terugtochtwegen, omdat Japan via Thailand in de achtergebieden kon verschijnen. Japanse bezetting van The Ledge kon Britse eenheden in Perak en Kedah tot terugtocht dwingen of afsnijden.
Operatie Matador, een preventieve grensactie in Thailand, werd door de Britse regering niet uitgevoerd. Luitenant-generaal Arthur Percival autoriseerde daarom een kleinere “mini Matador” met drie tijdelijke colonnes: Krohcol, Laycol en een gepantserde trein. Krohcol moest The Ledge vernielen om de weg vanuit Pattani te blokkeren.
Locatie
Krohcol opereerde vanaf Kroh, aan de grens tussen Perak (Brits Malaya) en Thailand. De route liep na de grensovergang via Betong (ongeveer acht kilometer in Thailand) en daarna noordwaarts naar The Ledge. In de gevechtsverslagen komen afstandsmarkeringen terug, zoals een gevecht bij kilometerpaal 37 op de weg naar het doel.
The Ledge was een ongeveer tien kilometer lange wegpassage die in een steile helling was uitgehakt. Aan één zijde lag een rotswand; aan de andere zijde liep de weg langs een afgrond naar een rivier. In dit terrein kon instortende grond de weg langdurig blokkeren. Het omliggende landschap bestond uit jungle en rubberplantages, wat hinderlagen en het omleggen van bomen als versperring mogelijk maakte.
Militaire Leiders
De toestemming voor de operatie kwam via luitenant-generaal Arthur Percival, de Britse commandant in Malaya. De Kroh-colonne stond onder leiding van luitenant-kolonel Henry Dawson Moorhead (3/16th Punjab Regiment). Het 5/14th Punjab Regiment onder luitenant-kolonel Cyril Lovesy Lawrence Stokes en de 10th Indian Mountain Battery onder majoor D.G.C. Cowie waren gepland als versterking, maar waren bij het vertrek niet tijdig aanwezig. Stokes overleed later in krijgsgevangenschap op 15 februari 1942, na de Slag bij Slim River.
De genie-inzet werd geleverd door de 45th Field Company, Royal Bombay Sappers & Miners, onder majoor J.R. Dinwiddie. Transport en evacuatie verliepen mede via de 2nd/3rd Australian Motor Transport Company (majoor G.A.C. Kiernan) en de 36th Field Ambulance. Aan Thaise zijde leidde majoor Prayoon Rattanakit de politie en vrijwilligers bij Betong; aan Japanse zijde opereerden onder meer kolonel Tadao Ando (42e Infanterieregiment) en majoor Shigeharu Asaeda. Laycol was vernoemd naar brigadier William Lay en stond onder majoor E.R. Andrews.
Doelstelling en planning
Krohcol moest The Ledge vernielen om de weg vanuit Pattani tijdelijk onbruikbaar te maken. Het plan was dat geniesoldaten de helling op de weg zouden laten instorten, terwijl infanterie de omgeving zou beveiligen. Dit moest de Japanse bewegingen vertragen en de Britse verbindingen en terugtochtmogelijkheden in Noord-Malaya beter afschermen.
De uitvoering werd bemoeilijkt door tijdverlies en samenstellingsproblemen. Krohcol werd toegestaan nadat Matador niet doorging, waardoor eenheden kort voor inzet opnieuw werden ingedeeld. Vertragingen in toestemming en beveldoorgifte kostten tijd, en Moorhead vertrok zonder een tweede bataljon en zonder geplande lichte artillerie omdat deze onderdelen niet op tijd arriveerden. De opmars werd bovendien vertraagd door tegenstand van Thaise politie-eenheden en vrijwilligers langs de route.
Militaire eenheden
Krohcol dankte zijn naam aan Kroh; “col” was een afkorting van “column”, in deze context een tijdelijke gevechtsgroep.
Britse/Commonwealth-inzet:
Krohcol: 3/16th Punjab Regiment en genie-elementen; vervoer door 2nd/3rd Australian Motor Transport Company
Later toegevoegd: 5/14th Punjab Regiment en 10th Indian Mountain Battery; medische evacuatie door 36th Field Ambulance
Laycol: circa 200 trucktroepen van 1/8th Punjabis met een sectie van de 273rd Anti-Tank Battery
Gepantserde trein: circa 30 man van 2/16th Punjab Regiment met genie vanuit Padang Besar
Thailand:
Koninklijke Thaise politie en vrijwilligers uit Betong onder majoor Prayoon Rattanakit
Japan:
5e Infanteriedivisie, waaronder het 42e Infanterieregiment (kolonel Tadao Ando) met een bataljon onder majoor Shigeharu Asaeda
Twee compagnieën lichte tanks van het 14e Tankregiment
In de gevechten worden Bren gun carriers, Boys antitankgeweren en 2-inch (51 mm) mortieren genoemd, tegenover Japanse lichte tanks, infanterie en regimentsinfanteriegeschut.
Het verloop van Operatie Krohcol
Operatie Krohcol liep van 8 tot en met 13 december 1941 en kende een snelle opeenvolging van verplaatsing, contactgevechten en terugtocht.
8 december: Krohcol stak de grens over circa veertien uur na de Japanse landing bij Kota Bharu. Bij de douanepost werd een sepoy die als eerste de versperring passeerde dodelijk getroffen door bewapende Thaise politie. De colonne werd daarna beschoten vanuit het bos, terwijl rubberbomen over de weg werden geveld om voertuigen en Bren carriers te vertragen.
9 december: Door aanhoudende tegenstand bereikte 3/16th Punjab Betong pas in de avond, ongeveer vijf mijl (acht kilometer) na de grens. Een deel van de inwoners was volgens de beschrijving geëvacueerd; Chinese en Indiase handelaren bleven achter. De colonne werd uiteindelijk doorgelaten door een Thaise politieman die tegenover Moorhead excuses maakte voor een “vergissing”. In de beschikbare beschrijving wordt niet uitgelegd waarom diezelfde avond niet direct verder werd opgerukt.
10 december: In de ochtend vertrok de colonne vanuit Betong richting The Ledge, op circa 26 mijl (42 kilometer) afstand. Japanse troepen van het 42e Regiment, met twee compagnieën lichte tanks, landden bij Pattani om 03.00 uur en bereikten The Ledge rond het middaguur. Rond 14.00 uur kwam de Britse voorhoede bij kilometerpaal 37, ongeveer 1,6 kilometer van het doel, onder vuur van Japanse infanterie en tanks. Moorhead zette compagnies uit langs de weg en door de jungle op de flanken en verloor tijdelijk contact met zijn voorste onderdelen.
10 december (laat): Kapitein A.E. Charlton ging naar voren, zag een Japanse tank bij een bocht en bracht de antitankploeg in stelling. De genie demonteerde een houten brug over de Kampong To-stroom met de hand. De tank trok zich terug onder vuur van Boys antitankgeweren, maar Japanse infanterie bezette de weg verderop. Moorhead bleef die nacht met zijn hoofdkwartier en een compagnie bij de brugpositie. Tegen middernacht arriveerden Stokes, 5/14th Punjab en de 10th Mountain Battery in Kroh, vervoerd door 2nd/3rd Australian MT Company.
11 december: Moorhead hield de brugpositie, maar had geen contact met twee compagnies. Overlevenden meldden dat de compagnie onder Subadar Sher Khan door tanks en infanterie was uitgeschakeld. Rond 11.00 uur keerde D Company via de jungle terug, met 15 verliezen. De stelling werd herhaaldelijk aangevallen; regimentsgeschut vernietigde carriers, waarna 2-inch mortieren Japanse stukken uitschakelden. Gewonden werden afgevoerd door Australische transporteenheden en de 36th Field Ambulance. Moorhead nam telefonisch contact op met stafkolonel Harrison (GSO1) en vroeg divisie-toestemming om terug te trekken; die moest schriftelijk per motor koerier komen van divisiecommandant Murray-Lyon.
12 december: In de ochtend werd een Japanse omtrekkende beweging zichtbaar, gevolgd door een zware aanval rond 07.00 uur. Moorhead besloot tot terugtocht. Een Sikh-compagnie kwam los met circa 30 slachtoffers; een Dogra-compagnie raakte omsingeld en brak deels uit. Kapitein K.A.H. Casson gold als vermist, maar bereikte de jungle en werd op 24 april 1942 gevangengenomen; 2nd Lieutenant Frank Skyrme werd als gesneuveld gemeld. Moorhead bleef bij de achterhoede met Bren carriers en nam tijdens de terugtocht een gewonde soldaat mee. Bij Betong passeerde Krohcol de stelling van Stokes, die de terugtocht moest dekken. Het 3/16th Punjab Regiment was teruggebracht tot circa 350 officieren en manschappen.
13 december: Bij het eerste licht vielen Japanse lichte tanks en gemotoriseerde infanterie de stelling van 5/14th Punjab aan. Eén tank werd uitgeschakeld en frontale aanvallen werden afgewezen, maar Japanse troepen bewogen om de flanken heen. Stokes trok terug naar Kroh met relatief beperkte verliezen. In de beschrijving volgt daarna herbezetting van Betong en strafmaatregelen door Thaise politie en vrijwilligers, gericht op lokale Chinezen; een lokale Indiër werd doodgeschoten na verdenking van hulp aan Krohcol. Een vrijgelaten gevangene uit de lokale gevangenis, een oud-bandiet die het gebied kende, wordt daarbij genoemd.
De twee andere acties verliepen parallel. Laycol stak op 8 december om 17.30 uur de grens over, nam positie bij Ban Sadao en kwam in contact met een Japanse gemechaniseerde colonne met tanks. Nadat twee voorste tanks waren uitgeschakeld trok Laycol zich op 11 december terug en vernietigde onderweg bruggen. De gepantserde treinactie bereikte Khlong Ngae, vernietigde daar een brug van circa 200 voet (61 meter) en trok terug naar Padang Besar.
Resultaat
Het primaire doel van Krohcol werd niet bereikt: The Ledge werd niet vernield voordat Japanse troepen de passage in handen hadden. Krohcol bezette Betong op 9 december maar trok daarna terug; Betong werd vervolgens opnieuw bezet in de fase na het vertrek. Krohcol werd bij kilometerpaal 37 tot staan gebracht en trok na aanvallen en omtrekking terug via Betong naar Kroh. Laycol en de gepantserde treinactie voerden vernielingen uit maar keerden eveneens terug naar Malaya.
In de beschikbare beschrijving wordt het belang van The Ledge gekoppeld aan de bescherming van de verbindingslijnen en terugtochtmogelijkheden van de 11e Indiase Infanteriedivisie. Het uitblijven van de vernieling liet het risico bestaan dat Japanse bewegingen via Thailand de Britse achterzijde konden raken. Over bredere politieke gevolgen buiten de direct beschreven gebeurtenissen wordt in de aangeleverde tekst geen detail gegeven.
Militaire en burger slachtoffers
De bronnen bevatten geen totaaloverzicht van doden en gewonden per partij, maar geven wel concrete voorbeelden. Op 8 december viel een dodelijk slachtoffer aan Britse zijde bij de grensovergang. Op 11 december werd een compagnie van 3/16th Punjab volgens teruggekeerde militairen grotendeels uitgeschakeld; D Company keerde dezelfde dag terug met 15 verliezen. Op 12 december worden circa 30 slachtoffers genoemd bij het losmaken van een Sikh-compagnie, terwijl 3/16th Punjab na terugkeer in Betong nog circa 350 officieren en manschappen telde.
Aan Japanse zijde worden geen aantallen slachtoffers genoemd; wel wordt gemeld dat op 13 december één lichte tank werd uitgeschakeld. Over Thaise verliezen ontbreken cijfers, ondanks de vermelding van gevechten rond Pattani vóór een staakt-het-vuren. Voor burgers worden evacuatie uit Betong en represailles genoemd, waaronder het dodelijke incident met een lokale Indiër. In hoeverre militaire verliezen konden worden aangevuld, en welke reserves beschikbaar waren, wordt in de aangeleverde informatie niet gespecificeerd.
Materiele verliezen
Materiële verliezen worden het duidelijkst genoemd bij de Britse carriers. Op 11 december vernietigde Japans regimentsinfanteriegeschut meerdere carriers, wat de mobiliteit en bescherming van Krohcol beperkte. Tijdens de terugtocht op 12 december werden opnieuw carriers door artillerievuur geraakt. Ook bruggen speelden een rol: bij kilometerpaal 37 demonteerde de genie een houten brug, terwijl Laycol bij terugtocht bruggen vernietigde of beschadigde om de Japanse opmars te bemoeilijken.
De gepantserde treinactie had als concreet resultaat de vernietiging van een brug van circa 61 meter bij Khlong Ngae. Aan Japanse zijde wordt materiële schade beperkt genoemd; het meest concreet is het verlies van één lichte tank op 13 december. Over munitie-, brandstof- en voorraadsituaties wordt in de aangeleverde beschrijving geen cijfermateriaal gegeven. Daardoor is niet vast te stellen in hoeverre materiële verliezen op korte termijn konden worden gecompenseerd.
Conclusie
Operatie Krohcol was een Britse grensoverschrijdende actie in december 1941 die, als onderdeel van een “mini Matador”, de Japanse opmars vanuit Pattani moest vertragen door The Ledge te vernielen. In de uitvoering stapelden vertragingen zich op door late toestemming, vertrek onder sterkte en tegenstand onderweg. Japanse troepen bereikten The Ledge eerder en stelden zich met tanks en infanterie op langs de toegangsweg, waarna Krohcol bij kilometerpaal 37 tot staan kwam en terugtrok naar Betong en Kroh. Laycol en de gepantserde treinactie leverden wel vernielingen op, maar eindigden eveneens in terugkeer naar Malaya.
Bronnen en meer informatie
- Smith, Colin (2006). Singapore Burning. England: Penguin Books. ISBN 978-0-14-101036-6.
- Owen, Frank (2001). The Fall of Singapore. England: Penguin Books. ISBN 978-0-14-139133-5.
- Warren, Alan (2002). Britain’s Greatest Defeat: Singapore, 1942. Great Britain: MPG Books. ISBN 978-1-85285-597-0.
- Kirby, S. Woodburn (1957). The War Against Japan, Volume 1: The Loss of Singapore. London: H.M. Stationery Office. ISBN 978-0-11-630085-0.
- Bronnen voor historisch onderzoek 1800–1946
