Home Blog Page 77

Churchill liet bom met gifnaalden maken

0

zaterdag 27 juni 2009 18:57 Van onze correspondent Gert-Jan van Teeffelen

Gepubliceerd op 26 juni 2009 19:54, bijgewerkt op 27 juni 2009 09:22

LONDEN – Niets was de Britse regering van Winston Churchill te gruwelijk; zolang het maar een overwinning op de nazi’s zou opleveren. Dit beeld rijst op uit een ultrageheim wetenschappelijk project waaraan tussen 1941 en 1945 blijkt te zijn gewerkt.

Volgens documenten die vrijdag zijn vrijgegeven door het nationaal archief, was het de bedoeling om vijandelijke troepenconcentraties te bedelven onder een regen van giftige dartpijltjes. Die hadden moeten worden afgeworpen in clusterbommen van vijfhonderd pond, met elk 30 duizend projectielen.

Als gif zou een synthetisch urethaan worden gebruikt, en een stof die werd aangeduid als X. ‘Bij penetratie in het vlees volgt de dood, indien niet uitgeplukt, binnen 30 seconden’, aldus een van de stukken. Zo niet, dan zou verlamming of gruwelijke pijn de soldaten in kwestie toch hebben uitgeschakeld.

Aan het project, waaraan enkele Britse topbacteriologen meededen, werd gewerkt in een complex bij Salisbury.

Ook de Canadezen werden ingeschakeld; zij toonden zich enthousiast over dit ‘veelbelovende nieuwe chemische wapen’. Zo bombardeerden zij velden en loopgraven in Alberta, waarin geiten en schapen – gehuld in militaire uniformen – waren losgelaten om het effect van de pijltjes te meten.

Zelfs de beoogde leverancier was al benaderd: naaimachinefabrikant Singer. Het geheime karakter leidde echter tot een verwarrende correspondentie.

‘Wij vrezen dat we niet geheel begrijpen wat precies uw wensen zijn’, schreef Singer. ‘Uit uw opmerkingen valt op te maken dat de naalden voor een ander doel zijn bestemd dan voor naaimachines’, waarop de firma overigens meldde graag te willen helpen.

Een Britse ambtenaar liet weten dat ‘het een beetje moeilijk is om uit te leggen’. Hij verzekerde Singer echter dat een ‘mesvormige punt absoluut essentieel’ was voor de naalden.

Uit het dossier, vrijgegeven na een verzoek tot openbaarmaking, komt naar voren dat het wapen uiteindelijk niet is ingezet door twijfel over de effectiviteit. Gevreesd werd dat de vijand al snel zou leren schuilen tussen bomen of in gebouwen.

Bron: volkskrant.nl

Advertisement

11 echtparen krijgen postuum Yad Vashem

0

maandag 15 juni 2009 13:58

ANP

Gepubliceerd op 15 juni 2009 12:25, bijgewerkt op 15 juni 2009 12:43


DEN HAAG – Bijna 25 mensen krijgen woensdag in Den Haag postuum een onderscheiding van Yad Vashem, het joodse instituut ter herdenking van de Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog. De ceremonie vindt plaats in het Provinciehuis van Zuid-Holland?, meldde de Israëlische ambassade in Den Haag maandag.

Elf echtparen ontvangen postuum de eerbewijzen voor hun hulp aan bedreigde Joden. Ook een dochter van een echtpaar krijgt een onderscheiding. Truus Meijerink vroeg haar ouders om een Joodse jongen in huis te nemen. En de ongehuwde Johanna Lebbink besloot, hoewel haar broer en een Joodse onderduiker door de nazi’s werden vermoord, opnieuw een toen 13-jarige Joodse jongen in huis te nemen.

De Israëlische ambassadeur Harry Kney-Tal? reikt in bijzijn van minister Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken) en de Commissaris van de Koningin van Zuid-Holland? Jan Franssen de medailles en bijbehorende certificaten uit. Een dochter of zoon van de inmiddels overleden mensen neemt die in ontvangst.

Allen krijgen de titel Rechtvaardige onder de Volkeren, de hoogste onderscheiding die de staat Israël kent. Hun namen zullen voor altijd gebeiteld staan in de Eremuur van Yad Vashem in Jeruzalem.


Bron: volkskrant.nl

Advertisement

Dagboeken Anne Frank voortaan permanent te zien

0

maandag 15 juni 2009 13:52
ANP Gepubliceerd op 11 juni 2009 12:08, bijgewerkt op 11 juni 2009 20:32

AMSTERDAM – Alle dagboeken en geschriften van Anne Frank zijn voortaan permanent te bezichtigen in het Anne Frank Huis in Amsterdam. De Anne Frank Stichting opent daartoe in november een nieuwe tentoonstellingsruimte in het huis aan de Prinsengracht.

De stichting sloot donderdag, op de dag voor de tachtigste geboortedag van de dagboekenschrijfster, een overeenkomst met het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD), de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) en het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Daarin is vastgelegd dat alle handschriften van het joodse meisje voortaan permanent ter beschikking komen van de stichting.

Meerderde dagboeken

De geschriften zijn tegenwoordig onderdeel van de collectie van het NIOD. Het instituut kreeg de werken na het overlijden van Anne’s vader Otto Frank in 1980. Sindsdien leende het NIOD al regelmatig dagboekgeschriften uit aan de Anne Frank Stichting.

Het eerste roodgeruite dagboek is in het Anne Frank Huis momenteel in een vitrine te bezichtigen. Het boek wordt steeds op een willekeurige bladzijde opengelegd. In de nieuwe tentoonstelling zijn daarnaast het tweede en derde dagboek, het Verhaaltjesboek en het Mooie Zinnenboek te zien. Van de paar honderd broze doorslagvellen waarop Anne haar dagboek vanaf mei 1944 heeft herschreven, worden veertig afwisselend tentoongesteld.

‘Geschenk aan de wereld’

Met de nieuwe tentoonstelling willen de betrokkenen ‘recht doen aan de grote betekenis van Anne’s geschriften als cultureel erfgoed’. Minister Ronald Plasterk: ‘Anne Frank is wereldberoemd, en het is fantastisch dat het Nederlandse publiek en het wereldpubliek nu voor het eerst haar complete werk in het origineel kunnen zien.’ Hij noemde de overeenkomst dan ook een ‘geschenk aan de wereld.’ ‘Alle dagboeken zijn terug waar ze zijn geschreven, hier in het Achterhuis. Daar horen ze thuis.’

Hans Westra, directeur van de Anne Frank Stichting, is blij dat nu recht wordt gedaan aan Anne Frank als schrijfster. ‘Met het tonen van de geschriften in het Anne Frank Huis kunnen we publiekelijk uitleggen hoe Anne haar dagboek heeft samengesteld en hoe de ontwikkeling van Anne als schrijfster plaatsvond.’

Herdenking 80ste geboortedag

Als Anne Frank de oorlog had overleefd, zou ze vrijdag 80 jaar zijn geworden. Op tal van plaatsen wordt haar geboortedag herdacht, ook op televisie. Op Nederland 2 hebben NOS en NPS voor deze gelegenheid de handen ineen geslagen. Ze maken vanuit het Anne Frank Huis in Amsterdam een rechtstreekse uitzendingmet gasten uit binnen- en buitenland.

Historicus Cees Fasseur noemt Anne Frank een ‘icoon’, zoals Rembrandt of Johan Cruijf. De korte levensgeschiedenis van Anne Frank heeft volgens hem voor Nederland en de Nederlanders een positief beeld opgeleverd in het buitenland.

Bron volkskrant.nl

Advertisement

Bewaar deze ruïnes, beval De Gaulle

0

maandag 8 juni 2009 20:23

Door Ariejan Korteweg

Gepubliceerd op 08 juni 2009 02:45, bijgewerkt op 8 juni 2009 14:05

De ruïnes van het door de Duitsers op 10 juni 1944 platgeschoten dorp Oradour liggen onaangeraakt in het Franse landschap. ‘Zodat niet wordt vergeten wat hier is gebeurd. Robert Hébras in de kerk van het oude Oradour-sur-Glane?. (Joost van den Broek / de Volkskrant) ‘Hier aan de linkerkant was mijn kamer. Je ziet nog een stuk haardijzer aan de muur. En onder die stenen ligt een deel van mijn bed. We hadden stalen bedden in die tijd.’ Turend naar de resten van zijn ouderlijk huis, en wandelend langs de bouwvallen, kan Robert Hébras alles benoemen. Hij weet waar de bakker en de kapper woonden, hij herinnert zich het geluid van de tram in de bochten, hij weet hoe de auto van de dokter klonk die nu 100 meter verderop staat weg te roesten.

Dorpsgarage

Op het meest intense moment van zijn leven is de tijd stilgezet. Zijn klok is blijven hangen op 10 juni 1944. Hébras was 19 jaar en leerling-monteur bij de dorpsgarage toen de Duitsers de inwoners van Oradour-sur-Glane? bij elkaar dreven op het marktplein. Een geweer had hij nog nooit gezien, de oorlog was langs Oradour heen gegleden. Sterker, de boeren deden goede zaken als de inwoners van Limoges in het weekeinde voedsel kwamen kopen. SS’ers waren wezens van een andere planeet. ‘Hier in deze schuur werden we bij elkaar gebracht met een groep van vijftig of zestig man’, zegt hij, stilstaand voor een terrein met half ingestorte muren. ‘Toen de Duitsers begonnen te schieten, viel iedereen over me heen. Ik heb me doodstil gehouden en eindeloos lang gewacht.’ Het is het verhaal van Srebrenica, van Rwanda, van zoveel slachtpartijen die uit naam van een oorlog worden gepleegd. Altijd is er iemand die onder op de berg belandt en het overleeft. Om het verhaal te vertellen, een leven lang. Zodat niet wordt vergeten wat hier is gebeurd.

Ruïnes

In maart 1945, een klein jaar na de moordpartij, bezocht generaal Charles de Gaulle Oradour. Hij had een geniaal voorstel. Bewaar deze ruïnes in zo goed mogelijke staat, verordonneerde hij. Een dergelijke verschrikking mag niet worden herhaald. Zo is het gegaan. Dankzij die ingeving is Oradour uniek. De open wond van het oude dorp is nooit gehecht. Een kilometer verderop, op wat toen nog landbouwgrond was, is een nieuw Oradour gebouwd; een keurig dorp van jaren-vijftig huizen, met een witte kerk en een gemeentehuis aan een pleintje. Het heeft alles wat een Frans dorp moet hebben, alles behalve een oud hart. De rampspoed van 65 jaar geleden heeft Oradour ook wat goeds gebracht. Vanuit zijn burgemeesterskamer wijst Raymond Frugier op de hotels, de afhaalpizzeria en de cadeauwinkel in de nieuwe hoofdstraat. ‘Zonder de ruïnes zou dit allemaal niet floreren. Oradour groeit, terwijl het Franse platteland ontvolkt.’ De bouwvallen, al in 1945 tot nationaal monument verklaard, trekken jaarlijks 300 duizend bezoekers.

Argwaan

Burgemeester Frugier was in 1944 een jochie van 4. Zijn geluk was dat zijn vader soldaat was geweest. Toen de Duitsers de dorpelingen opriepen zich te verzamelen, vatte die argwaan. Twee weken lang verborg hij zich met zijn gezin in een hutje onder een kastanjeboom in het veld. ‘Iedereen hier was goed van vertrouwen’, zegt Frugier. ‘Oradour was ver van de wereld, Duitse soldaten kwamen hier zelden. Er is wel gezegd dat het represailles waren omdat hier op de Duitsers zou zijn geschoten. Dat is onzin. In Oradour was geen verzet. Niemand kan met zekerheid zeggen waarom dit gedaan is. De Duitsers waren een paar dagen eerder uit Normandië verdreven. Vermoedelijk wilden ze terreur zaaien om hun terugtrekking te versoepelen en verzet in de kiem te smoren. Waar, dat maakte niet uit.’ Oradour beet zich lang vast in rouw en woede. Bij de ingang van het vernielde dorp hingen als aanklacht foto’s van de soldaten uit de Elzas die met de Duitsers hadden meegemoord, maar na de oorlog om de lieve vrede te bewaren amnestie kregen. Daar hingen ook de foto’s van parlementariërs die voor die amnestie stemden.

Verzoening

De burgemeester reist veel, naar Tsjechië, naar Wit-Rusland?, naar Putten op de Veluwe – al die plaatsen die hebben meegemaakt wat in Oradour gebeurde. Straks, bij de herdenking, komen ook de burgemeesters van Straatsburg en Schiltigheim, vertegenwoordigers van de Elzas. ‘Nog steeds zijn de anti-Elzas gevoelens hier groter dan de afkeer van de Duitsers’, zegt Frugier. ‘Ik strijd voor verzoening. We moeten verder, zonder te vergeten.’ Een zekere verbetenheid hangt nog op de permanente expositie, ingericht bij de entree van het dorp. De tinten zijn zwart, grijs en rood, teksten met koppen in het lettertype van horrorfilms vertellen het gruweldrama, dat met grimmige foto’s tot leven wordt gebracht. Met verse woede stap je naar buiten. ‘Ik zou de expositie graag anders inrichten’, zegt Richard Jezierski, directeur van het herdenkingscentrum. ‘Meer met beeld willen werken, meer verwijzen naar wat er vandaag in de wereld gebeurt, meer ruimte geven aan verzoening met Duitsland. Maar de economische omstandigheden staan dat niet toe.’

Filmdecor

Een wandeling door het oude Oradour is een vreemde gewaarwording. Zeker als de lucht strakblauw is, de bomen diepgroen zijn en de vogels tsjilpen, waan je je in een filmdecor of een Franse versie van Pompeii. Slierten telefoonlijn bungelen pittoresk in de lucht, de tramrails slingeren door de verlaten hoofdstraat alsof elk moment een toeristentreintje kan langskomen; in de kerk liggen resten van een stalen kinderwagen. De bouwvallen worden zorgvuldig geconserveerd. Op het Marktplein waar ooit de mannen, vrouwen en kinderen werden gescheiden, staat nog steeds de verroeste Peugeot 202 van dokter Desourteaux. De portieren half vergaan, de assen doorgezakt – toch is er meer van over dan je van een 65 jaar geleden verbrande auto zou verwachten. ‘Die auto heb ik als jongen nog gewassen’, zegt Hébras, die zijn hele werkzame leven garagehouder was, eerst in Oradour en later in Saint-Junien?, even verderop. ‘Hij is tweemaal geïmpregneerd tegen doorroesten. Anders zou er nu weinig van resteren.’

Herinneringen

Lang heeft hij met zijn herinneringen rondgelopen. Maar toen mevrouw Rouffanche stierf, de enige vrouw die de massaslachting in de kerk overleefde, wist hij wat hem te doen stond. ‘Ze had niets nagelaten. Met haar is een getuigenis gestorven. Wat ik nog wist, wilde ik opschrijven.’ Het werd een boek: Notre village assassiné – ons vermoorde dorp. Na zijn ontsnapping rende Hébras naar zijn zus Odette, die getrouwd was en 12 kilometer verder op in Pouyol woonde. Daar hoopte hij zijn moeder en andere zusjes terug te vinden. Die hoop was vergeefs. Wel vond hij er zijn vader terug, die bij de tramwegmaatschappij aan het werk was en zo aan de aanslag was ontsnapt. Haat of wraakgevoelens heeft hij al lang niet meer. ‘Volgende generaties zijn niet verantwoordelijk voor wat hier is gebeurd’, zegt hij. ‘Soms ga in m’n eentje naar het dorp, om na te denken en m’n jeugd te herbeleven. Barbarij is van alle tijden, de mensheid heeft niets geleerd. Over het meeste kan ik goed praten. Alleen het weerzien met m’n vader die vertelde wat hij in het smeulende dorp zag, dat is ook nu nog te pijnlijk.’

Bron: volkskrant.nl

Advertisement

Leiders herdenken D-day

0

zaterdag 6 juni 2009 19:12

COLLEVILLE-SUR-MER – Onder het toeziend oog van tweehonderd Amerikaanse veteranen en negenduizend genodigden herdachten zaterdag de leiders van de Verenigde Staten, Frankrijk, Canada en Groot-Brittannië? de geallieerde invasie in Normandië op 6 juni 1944.

De Franse president Nicolas Sarkozy zei in zijn openingsrede dat „we nooit de pijn of de omvang van het lijden zullen vergeten en nooit de droom van vrede en rechtvaardigheid voor de mensheid zullen opgeven”. Hij dankte de geallieerden, en de Amerikanen speciaal, voor de bevrijding van Frankrijk en West-Europa?. „Wij hebben onze vrijheid aan jullie te danken”, aldus Sarkozy.

„Vrienden en veteranen, wat we niet kunnen en niet moeten vergeten is dat D-day de tijd en plaats was waar de moed en onbaatzuchtigheid van weinigen het mogelijk maakte de loop van een hele eeuw te veranderen”, zei de Amerikaanse president Barack Obama in zijn rede. Een oudoom van Obama vocht tijdens de Tweede Wereldoorlog in Europa en hielp mee met de bevrijding van het Duitse concentratiekamp Buchenwald. Dat bezocht de president vrijdag.

De leiders, onder wie ook de Britse premier Gordon Brown en de Canadese premier Stephen Harper, spraken op een bijeenkomst die werd gehouden op de Amerikaanse oorlogsbegraafplaats in Colleville-sur-Mer?, waar 9387 Amerikanen liggen begraven. De begraafplaats kijkt uit op Omaha Beach, een van de vijf stranden waar de geallieerden 65 jaar geleden aan land gingen.

Bron: telegraaf.nl

Advertisement

Vaticaan: paus was gedwongen lid Hitlerjugend

0

dinsdag 12 mei 2009 20:00

JERUZALEM – Paus Benedictus XVI was als tiener onvrijwillig lid van de Hitlerjugend, de jeugdorganisatie van de nazi’s. Dat verklaarde het Vaticaan dinsdag, nadat eerder die dag een woordvoerder van het Vaticaan nog had gesteld dat de paus als jonge Duitser nooit lid was geweest van de organisatie.

Die zegsman stelde dat de paus „nooit, nooit, nooit” lid was van de Hitlerjugend, een beweging van fanatieke vrijwilligers. Hij wilde zo naar eigen zeggen „de leugens” ontkrachten die Israëlische media en media in andere landen hebben verspreid naar aanleiding van het pausbezoek aan Israël.

Maar Benedictus zelf heeft in een boek uit 1996 gesteld dat hij als jongen tegen zijn zin lid van de Hitlerjugend is geweest.

Bron Telegraaf.nl

Advertisement

Demjanjuk aangekomen in Duitsland

0

WASHINGTON – De van oorlogsmisdaden verdachte John Demjanjuk is aangekomen in Duitsland. Het toestel met de 89-jarige man landde dinsdagochtend op het vliegveld van München. Hij wordt in de loop van de dag overgebracht naar een gevangenishospitaal in de Duitse stad.

Demjanjuk was maandagavond (lokale tijd) vertrokken vanaf de luchthaven van de Amerikaanse stad Cleveland. Demjanjuk, naar verluidt een bewaker in het vernietigingskamp Sobibor, zal in Duitsland worden aangeklaagd voor de moord op 29 duizend joden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Na zijn gevangenneming door de Duitsers, zou hij de rest van de oorlog hebben vastgezeten.

Demjanjuk werd in 1993 na een spectaculair proces in Israël vrijgesproken van gruwelijkheden in het nazi-vernietigingskamp Treblinka. Zestien jaar later verschijnt de 89-jarige opnieuw voor een buitenlandse rechter nadat hij voor de tweede keer door de Verenigde Staten is uitgeleverd.

Verwacht wordt dat de rechtbank in Duitsland zich eerst zal buigen over de vraag of de vermeende Nazi-beul wel gezond genoeg is om terecht te staan. Volgens zijn Duitse advocaat, Guenter Maull, zal Demjanjuk na zijn aankomst naar de Stadelheim-gevangenis worden gebracht waar een rechter hem het uitgebreide arrestatiebevel zal voorlezen.

Zwijgen

‘Ik heb begrepen dat het 21 pagina’s lang is’, aldus Maull. De advocaat heeft Demjanjuk aangeraden volledig te zwijgen. Daarna zal een dokter de Oekraïner onderzoeken. Als hij te ziek wordt bevonden, zal Demjanjuk naar een ziekenhuis in de omgeving worden overgebracht.

De bejaarde arbeider zal de rest van zijn leven moeten doorbrengen of in de gevangenis of in een bejaardenhuis in Duitsland. Een van de bewijsstukken waar de rechter in Duitsland zich over zal buigen, is een identiteitskaart waarop staat dat Demjanjuk een bewaarder was in Sobibor. Hieruit blijkt dat hij ook zou zijn getraind in een SS-kamp voor bewaarders in Trawniki. Beide kampen lagen in het door Duitsland bezette Polen.

Demjanjuk werd in 1920 als Ivan geboren in de Oekraïne, toen deel van de Sovjet-Unie?. Vanaf 1940 diende hij in het Rode Leger en werd gevangen genomen door Duitse troepen. De latere rechtszaken tegen hem draaiden om de vraag wat hij tussen 1942 en 1945 deed. Zelf zegt Demjanjuk dat hij twee jaar doorbracht in krijgsgevangenschap en in 1944 onder dwang lid werd van een militaire eenheid die door de nazi’s werd gefinancierd.

Bron Volkskrant.nl

Advertisement

Demjanjuk staakt verzet tegen uitlevering

0

zaterdag 9 mei 2009 16:04

CHICAGO – De van oorlogsmisdaden verdachte John Demjanjuk heeft het verzet tegen zijn uitlevering beëindigd. Dat heeft de advocaat van Demjanjuk gezegd, aldus de Amerikaanse krant Metro dit weekeinde.

Demjanjuk is meerdere malen in beroep gegaan tegen zijn uitlevering aan Duitsland. Justitie in Duitsland wil de inmiddels 89-jarige verdachte berechten in München. Demjanjuk zou zich in de Tweede Wereldoorlog in het concentratie- en vernietigingskamp Sobibor schuldig hebben gemaakt aan martelpraktijken en een groot aantal moorden.

Een rechter van het Amerikaanse hooggerechtshof verwierp donderdag het beroep dat Demjanjuk, een inwoner van de Amerikaanse stad Cleveland, tegen zijn uitlevering had aangetekend. Demjanjuk zou zich nog tot een andere rechter van het hof kunnen wenden. Zijn advocaat John Broadley zei echter tegen Metro, een krant in Cleveland, dat de strijd is opgegeven. Tegen het Duitse tijdschrift Der Spiegel zei Broadley dat alle juridische mogelijkheden zijn aangegrepen, maar dat die niets hebben uitgehaald.

De zoon van Demjanjuk liet vrijdag weten dat de verdachte van oorlogsmisdaden te horen heeft gekregen dat hij zich moet melden bij de immigratiedienst in de VS in verband met zijn aanstaande uitlevering.

De uit Oekraïne afkomstige Demjanjuk ontkwam na de Tweede Wereldoorlog aan berechting. Hij emigreerde begin jaren vijftig vanuit Duitsland naar de VS. De hoogbejaarde man werd eerder in Israël berecht en ter dood veroordeeld omdat hij Ivan de Verschrikkelijke uit het vernietigingskamp Treblinka zou zijn. In hoger beroep werd hij echter vrijgesproken.

De afgelopen jaren probeerden diverse landen Demjanjuk in handen te krijgen. Een maand geleden haalden agenten hem op voor een vlucht naar Duitsland. Maar die reis werd op het laatste moment afgeblazen. Een rechter besloot alsnog te bekijken of de uitzetting neer zou kunnen komen op marteling. Demjanjuk, die zich geregeld voortbeweegt in een rolstoel, had dat beweerd.

Vervolgens dook videomateriaal op van Demjanjuk, die langzaam naar zijn auto wandelt, instapt en wegrijdt. Daarop kreeg justitie alsnog toestemming om de man uit te zetten.

Bron: telegraaf.nl

Advertisement

Wetenschappers begeleiden proces-Demjanjuk

0

AMSTERDAM – Als de voormalige kampbewaker John Demjanjuk terecht moet staan, zullen vier wetenschappers van de Universiteit van Amsterdam de nabestaanden van slachtoffers van het concentratiekamp Sobibor begeleiden. De begeleiders zijn Abram de Swaan, Selma Leydesdorff, Harmen van der Wilt en Johannes Houwink ten Cate.Vorige week vrijdag besloot een federale rechter in de Verenigde Staten dat uitlevering van de 89-jarige Demjanjuk aan Duitsland mogelijk is.

Eerder betoogden advocaten van de meestgezochte oorlogsmisdadiger ter wereld met succes dat hij wordt verwisseld met een ander.

Medeplichtig

Demjanjuk zou medeplichtig zijn aan de moord op 29.000 joden in Sobibor. In Israël is de Oekraïner ter dood veroordeeld wegens zijn rol in vernietigingskamp Treblinka, maar daarvan is hij in hoger beroep vrijgesproken.

Als Demjanjuk wordt uitgeleverd en Duitsland besluit niet om het proces op medische gronden af te blazen, zijn de inmiddels bejaarde nabestaanden van Nederlands-joodse slachtoffers van Sobibor mede-aanklager in het proces, naast het Duitse Openbaar Ministerie.

Iedereen denkt dat alle joden uit bezet Nederland in Auschwitz zijn vermoord, maar dat is niet waar, zo zegt hoogleraar Holocaust- en genocidestudies Houwink ten Cate. De wetenschappers zullen de mede-aanklagers adviseren en bijstaan.

Transportlijsten

Welke Nederlandse joden precies in Sobibor zijn omgebracht, is exact na te gaan, omdat Nederland transportlijsten van Kamp Westerbork naar Sobibor bijhield.

Die namenlijsten spelen nu een belangrijke rol in de aanklacht die het OM in Duitsland heeft geformuleerd tegen de oorlogsmisdadiger, die in 1951 of 1952 naar de Verenigde Staten is gevlucht.

Nederlandse bureaucratie, aldus Houwink ten Cate.

Bevolkingsregister

”Alleen vanuit Nederland zijn nauwkeurige lijsten bijgehouden van wie er op transport werd gezet. Die lijsten werden weer verwerkt in het bevolkingsregister van de gemeente Hooghalen, waar Westerbork bij hoorde.

Zo kunnen er specifiek namen worden gegeven van mensen die in Sobibor werden vermoord in de tijd dat Demjanjuk daar als kampbewaker werkzaam was.”


© ANP


Bron nu.nl

Advertisement

Comité: aanpassingen programma’s 4 en 5 mei

0

zondag 3 mei 2009 8:04

AMSTERDAM – Het Nationaal Comité 4 en 5 mei gaat ervan uit dat de activiteiten op 4 en 5 mei doorgaan ondanks de dramatische gebeurtenissen op Koninginnedag. Wel hoopt het Comité dat daar op gepaste wijze rekening mee wordt gehouden. Het gaat dan vooral om de diverse activiteiten op Bevrijdingsdag.

Op 5 mei zijn er naast de dertien Bevrijdingsfestivals veel lokale evenementen. Bij het 5 mei-concert op de Amstel is gekozen voor een rustiger programma. Het Comité heeft de Bevrijdingsfestivals geadviseerd bij het ontsteken van het Bevrijdingsvuur en tijdens de debatten aandacht te besteden aan de gebeurtenissen van Koninginnedag.

De gemeente Amsterdam liet al eerder weten de veiligheidsmaatregelen onder de loep te nemen voor de dodenherdenking op de Dam en het bevrijdingsconcert op de Amstel op 5 mei.

Bron Telegraaf.nl

Advertisement

Laatste Nieuws

Rijksmonumentenstatus voor Oranjehotel en Waalsdorpervlakte

0
Ruim 75 jaar na de Tweede Wereldoorlog krijgen het Oranjehotel en de naastgelegen Waalsdorpervlakte de status van Rijksmonument. Minister Van Engelshoven heeft dit vandaag...